Monday, 20 October 2008

Klaar voor de genocide



Zuid-Afrika is een van de crimineelste landen ter wereld. Steeds meer doodgewone Zuid-Afrikanen volgen een cursus schieten met een AK-47 of een Uzi. ‘Kijk altijd achterom als je naar huis gaat.’

Even voorbij het Zuid-Afrikaanse Oranjeville, zo’n twee uur ten zuiden van Johannesburg, ligt bij een dam het Jim Fouche Holiday Resort. Een vakantieplek die wordt gepromoot als een mekka voor waterliefhebbers. Maar deze zaterdag en zondag is het onmogelijk om in een bootje rustig de hengel uit te gooien. Dit weekend suizen er kogels over het water uit jachtgeweren, R5’s en pistolen.

Een groep van zo’n 65 Afrikaners, nazaten van voornamelijk Nederlanders die eeuwen geleden voet aan wal zetten in Zuid-Afrika, hebben zich in de provincie Vrijstaat verzameld. Er is een bejaarde vrouw uit een provinciestad die niet durft te slapen zonder tien keer alle ramen en deuren te hebben gecontroleerd, een jong meisje uit de metropool Johannesburg die met roodgelakte nagels nieuwsgierig een geweer oppakt, en een pasgetrouwd stel dat samen een boerderij heeft in het noorden van het land. Allemaal zijn ze naar Oranjeville gekomen om zichzelf te leren verdedigen.

Tijdens het Farm Security-weekend, ook wel huis- en haardbeschermingscursus genoemd, leren Zuid-Afrikanen hoe ze in kunnen staan voor hun eigen veiligheid. Het belangrijkste onderdeel is het gebruik van wapens. De cursus wordt steeds populairder in Zuid-Afrika, zegt één van de initiatiefnemers, boer en oud-legerkolonel Gideon Meiring. Meiring heeft de cursus als voorzitter van de veiligheidsafdeling van de boerenvakbond TAU vijf jaar geleden mee opgezet omdat er in Zuid-Afrika veel aanvallen op boerderijen zijn. Hij ziet nu dat er ook steeds meer stedelingen naar zijn cursus komen. Inmiddels heeft met zijn team ruim 2.000 mensen getraind.

De beveiligde complexen, hoge muren, tralies en alarmsystemen zijn voor de cursisten niet langer voldoende voor een gevoel van veiligheid. Bovendien moet je vanuit je fort ook naar je werk en de supermarkt. De criminaliteit is in Zuid-Afrika schrikbarend hoog. Volgens Statistics South Africa, het Zuid-Afrikaanse CBS, worden er per dag 54 moorden gepleegd, 144 mensen verkracht, en zijn er 627 berovingen. En hoewel de criminaliteitscijfers vorig jaar licht daalden, laat onderzoek zien dat juist steeds meer Zuid-Afrikanen bang zijn. In Zuid-Afrika gaan berovingen en inbraken vaak gepaard met grof geweld.

Achterom kijken

Bovendien is er een gevoel dat de politie niet genoeg doet. Dat het voormalige hoofd van de Zuid-Afrikaanse politie, Jackie Selebi, terecht moet staan omdat hij in ruil voor geld en dure Gucci-handtastjes voor zijn vrouw een misdaadsyndicaat zou hebben geholpen, heeft dit gevoel alleen maar versterkt. ‘Ons es op onsself aangewese’, is de eerste boodschap van Meiring die in legeroutfit voor de groep staat. ‘Je moet weten wat het nummer van je buurman is zodat hij je kan helpen. Bel eerst je buren voordat je de politie belt.’

Een andere cursusleider geeft nog wat andere adviezen. ‘Zondag tussen tien en één uur ‘s middags komen de meeste aanvallen op boerderijen voor’, vertelt hij in het Afrikaans. ‘Je komt uit de kerk, bent ontspannen en onvoorbereid. En dan pakken ze je. Kijk altijd achterom als je naar huis gaat om te kijken of je niet wordt gevolgd. En neem honden die bijten. In de tijd waarin we leven heb je niets aan een hondje dat niet bijt.’ De 32-jarige Annelies Horn uit Johannesburg, die bij een casino werkt als assistent accountant, zit op één van de eerste rijen van het de tot leslokaal omgedoopte zaal in het vakantiepark. Ze besloot zich voor het huis- en haardbeschermingsweekend op te geven nadat er bij haar thuis was ingebroken. ‘Normaal gesproken vermoorden ze je als je thuis bent terwijl ze inbreken. Maar ze hebben mij en mijn man gelukkig laten slapen’, vertelt ze. ‘Het opende mijn ogen. Ik wil leren hoe ik een wapen kan gebruiken. Je weet nooit wanneer je het nodig hebt.’ Horn zegt een fijn en normaal leven te leiden in Zuid-Afrika maar wel altijd achterom te kijken. ‘Dat hoort er nu eenmaal bij.’

De oudste deelneemster, de gepensioneerde boerin Rita Bekker (69) uit Welkom, heeft ook het gevoel dat ze geen andere keuze heeft dan haar schietkwaliteiten op te poetsen. Ze pakt een AK-47 en kijkt door het vizier. ‘Het geweld wordt alleen maar erger’, zegt ze. Ik heb een 9 mm, maar die draag ik niet altijd bij me. Ik heb wel altijd mijn alarmknop in mijn zak. Als ik die indruk dan komt er een gewapende veiligheidsdienst naar mijn huis. Zij zijn snel. Ik ben nu te langzaam met mijn pistool.’

Scherp schieten

Na de praatjes over veiligheid, eerste hulp en verschillende soorten wapens en munitie roept Meiring de cursisten naar buiten. In het donker tijgeren de Zuid-Afrikanen over het gras terwijl ze met hun hand een pistool vormen. Met rotjes wordt er een fictieve aanval uitgevoerd. De Afrikaners liggen doodstil plat op hun buik met de handen op het hoofd. Binnen wordt er geoefend met het aanzetten van wapens. Op de eerste avond van de cursus is het nog even droog oefenen. Maar in de ochtend begint het echte werk. Met de slaap in de ogen worden de cursisten meegenomen naar een open terrein aan het water. Hier mogen ze de Uzi, AK-47, R5, jachtgeweren en pistolen doorladen. Dit zijn geen losse flodders. Er wordt geschoten met scherp. Op deze zonnige zaterdag wordt geoefend met het schieten op een schijf, het schieten vanuit het struikgewas, het schieten vanuit een auto en het schieten in een huis. Alleen dit laatste gebeurt met een paintballgun wegens het gevaar dat kogels afketsen.

Deelnemer aan de cursus Roné Marx uit Brandfort (26) staat achter de vuurlinie te wachten totdat het haar beurt is. Tien maanden geleden is ze vanuit haar ouderlijk huis naar de boerderij van haar man verhuisd waar ze 2.000 schapen en 400 runderen houdt. ‘Als vrouw ben je vaak alleen op een boerderij. Ik moet weten wat te doen bij een aanval. We hebben altijd contant geld in huis om het personeel uit te betalen. ‘Alle zwarte mensen in de buurt weten dat.’ Marx is bang. Volgens haar worden zwarte Zuid-Afrikanen groot met geweld. ‘Ze maken elkaar dood voor 20 Rand (nog geen 2 euro, red.)’ Maar haar angst gaat verder dan criminaliteit. Ze vreest dat haar land dezelfde kant opgaat als Zimbabwe, waar boeren van hun land zijn verdreven. Daarnaast wacht ze gespannen op de dag dat Nelson Mandela sterft. De oud-president wordt door sommige Afrikaners gezien als de man die alles bij elkaar houdt. Al jaren gaan er geruchten dat er een plan is om alle blanken in Zuid-Afrika uit te moorden na zijn dood.

100% boeremeissie

Ze is tijdens de cursus niet de enige die met deze ideeën rondloopt. ‘We verwachten een oorlog’, vertelt Isabella van Coppenhagen (29) die iets verderop staat met oordopjes in om het geluid van de schoten te verdragen. ‘Dat is ook één van de redenen waarom ik hier ben. Er hangt iets in de lucht. Ik merk het aan hoe ze naar me kijken. Ze geven ons de schuld voor wat er in het verleden gebeurd is; voor de apartheid. Ze haten ons echt. Maar we hebben geen ander land om naartoe te gaan. Ik zal vechten voor dit land.’

Ook de jongste cursusbegeleidster, de 16-jarige Evette van der Walt, die de apartheid zelf niet bewust heeft meegemaakt zegt nog steeds in het oude Zuid-Afrika te geloven. Met haar lange blonde haren, trendy grote zonnebril en slanke postuur ziet Van der Walt eruit als een model. Ze heeft haar favoriete T-shirt aan met daarop de oude Zuid-Afrikaanse vlag en de woorden 100% boeremeissie, een verwijzing naar de T-shirts 100% Zulu die aanhangers van ANC-leider Jacob Zuma droegen tijdens het proces tegen hem voor verkrachting waar hij van werd vrijgesproken. Van der Walt gelooft niet in de huidige democratie. ‘Thuis heb ik het oude systeem van apartheid meegekregen’, zegt ze zonder blikken of blozen en in dezelfde zin waarin ze vertelt dat ze interieur ontwerpster wil worden. Maar, vertelt ze, haar ideeën wijken af van die van de meeste van haar vrienden die wél in het nieuwe Zuid-Afrika en geven. ‘Ze spreken me aan op mijn denkbeelden. Daarom ben ik graag hier.’ Ze stopt nog wat kogels in een pistool en geeft het aan een cursist.

Geen meerderheid

De Afrikaners praten tijdens het weekend vaak over ‘wij’, de blanken, en ‘zij’ de zwarten. Veel trainers en cursisten voelen zichzelf ook de underdog in het huidige Zuid-Afrika. Het land is nog niet de regenboognatie waar Mandela tijdens zijn bewind over sprak. Grote delen van de samenleving zijn geïntegreerd, zijn vrienden en werken zij-aan-zij. Anderen hebben nog niet kunnen wennen aan hun veranderde positie in het land. Maar volgens Hannah Botsis, onderzoeker bij het Zuid-Afrikaanse Institute of Race Relations in Johannesburg, zijn de gedachten van een groot deel van de cursisten geen algemeen goed. Zij zegt dat de mythe over een soort genocide op blanken als Mandela sterft slechts een randverschijnsel. ‘Er zijn Afrikaners die nog racistisch zijn maar dat is zeker niet de meerderheid’, vertelt ze. ‘De meeste Afrikaners willen helpen een nieuw Zuid-Afrika op te bouwen.’ Wel denkt ze ook dat criminaliteit racisme mede in leven houdt. Omdat Zuid-Afrika een veel grotere zwarte bevolking heeft waarvan velen in armoede leven, zijn de gezichten van daders in de kranten doorgaans zwart. Het zorgt voor het blijven bestaan van een kloof tussen degenen die het gevoel hebben altijd het slachtoffer te zijn, blanken, en degenen die veelal de daders zijn, zwarten. Overigens lopen in Zuid-Afrika niet blanken maar zwarte jonge mannen de meeste kans om vermoord te worden, vindt het merendeel van het geweld in arme wijken plaats en hebben blanken nog steeds de beste economische positie.

Behouden van cultuur

Meiring zegt dat alle Zuid-Afrikanen welkom zijn tijdens het weekend. Maar omdat er enkel Afrikaans wordt gesproken en er veel aandacht is voor de Afrikaner cultuur is de deur voor anderen eigenlijk toch dicht. Naast het gebruik van wapens is ook de verbroedering een belangrijk onderdeel van het weekend. Er worden Afrikanerliedjes gezongen en de cursisten krijgen poëzie in het Afrikaans om deze ’s avonds, tijdens een soort bonte avond, voor te dragen.

‘We willen onze Afrikaner cultuur behouden’, legt verzekeringenverkoopster Hes Bayes (36) uit, die tijdens een weekend een praatje houdt over het Afrikanerdom. ‘Daarbij gaat het om eten, om liedjes om dans. En ons geloof; de meeste Afrikaners zijn christen. ‘Er is een band tussen alle Afrikaners’, vervolgt ze. ‘We zijn elkaars familie. Het geeft me een gevoel van veiligheid dat ik mezelf met een wapen kan verdedigen. Onder elkaar zijn geeft me ook dat gevoel, maar op een andere manier. Samen staan we sterk.’

De assistent accountant Horn uit Johannesburg en oudboerin Bekker uit Welkom voelen zich aan het einde van het weekend ook sterker, zeggen ze. Ze zijn blij met hun nieuw verworven schietvaardigheden. Horn is nu niet meer bang voor wapens, zoals ze voor de cursus was. Toch denkt ze niet dat ze ook een wapen gaat aanschaffen. Ze weet niet af het nu echt bij haar past. En Bekker kijkt tevreden op haar scorekaart van de schietoefeningen. ‘Ik ben dan wel een oude vrouw, maar ik schiet nog steeds raak.’

BEVEILIGING

De gehele Zuid-Afrikaanse bevolking maakt zich zorgen om criminaliteit, blank en zwart. Alle Zuid-Afrikanen die het zich kunnen veroorloven geven geld uit aan hun beveiliging. In 2007 werd er nationaal 3,5 miljard euro uitgegeven aan privéveiligheidsmaatregelen zoals maandelijkse betalingen aan de zogenoemde armed response teams – bewapende beveiligers die naar je huis komen als je een alarmknop indrukt - alarmsystemen voor huis en auto, waakhonden, beveiligingscamera’s, hekken en muren. Dit is iets minder dan het jaarlijkse politiebudget. In 2007 hadden zo’n 3,5 miljoen Zuid-Afrikanen een legaal wapen. Schattingen voor het aantal illegale wapens lopen uiteen van een half miljoen tot 4 miljoen. Zuid-Afrika voerde eind 2006 een nieuwe wapenwet in met meer regels voor privé-wapenbezit zoals een cursus en een test.

Bron

Oorsprong:Nieuw-Solidaristische Alternatief
http://www.n-sa.be/index.php?option=com_content&view=article&id=239:het-zuid-afrikaanse-paradijs&catid=58:internationaal-cat&Itemid=109

Vir meer artikels, raadpleeg asseblief die argiewe en soekenjin in die sykolom.
For more articles, please use the archives section or search engine in the sidebar.