Sunday, 31 January 2010

Anatomie van 'n plaasaanval: Die verhaal van die Boshoffs



Foto 1: Louis & Bella in beter dae voor die aanval

Polisiesaaknommer: CAS 15 / 7 / 2009 (Koppies)
Streekshofsaaknommer: SHK 15 / 09 (D M Mosese en 2)

Slagoffers: Louis Jacobus Boshoff en Elizabeth Susanna Boshoff

Beskuldigde 1: Daniël Mosese
Beskuldigde 2: Mark Ramatsebe
Beskuldigde 3: Nelson Ramatsebe

Ondersoekbeampte: Chris Moschesane

KORT BESKRYWING VAN GEBEURE VANAF 12 JULIE 2009
Weergawe van Louis Jacobus Boshoff

Ek boer op my plaas Viljoenslaagte tussen Koppies en Kroonstad sedert 1964. Dit is waar my vrou Elsabé en ek in 1978 ons huwelikslewe begin het en waar ons ook ons kinders, Stoffel en Isabél, grootgemaak het. Laasgenoemde twee is natuurlik al uit die huis uit en lei hul eie lewens.

Op Sondagoggend, 12 Julie 2009, het Elsabé en ek die dag begin met die lees van Ps 67: 1-6. Die teks vir die dag is vers 3 “sodat Sy dade oor die wêreld heen bekend mag word, Sy reddende krag onder al die nasies”. Die voorgestelde gebed in Uit die Beek is: “Rus ons vandag toe om werklik ’n verskil in hierdie wêreld te maak”.

Soos gewoonlik gaan maak ek vir ons rooibostee. Daarna stort, ek skeer, trek skoon onderklere en sokkies aan met ’n oorpakbroek en dik wolbaadjie bo-oor. Ek moet die weerstasie gaan lees en die diere versorg.

Teen ongeveer 07:30 stap ek by die agterdeur uit, weerstasieboek in die hand en die vier honde by my. Ek stap teenaan die enjinkamer verby om die hek vir die beeste oop te maak. Drie van die honde jaag die beeste aan maar Bella, die een Pointer, steek vas by die enjinkamer en blaf aanhoudend.

Ek lees die weerstasie, omtrent 50 meter verder en gee vir ‘n siek koei skoon water en meel. Bella blaf onophoudelik en heftig. Ek skree vir haar dat sy moet los, maar sy blaf net erger. Ek stap terug huistoe, weer by die enjinkamer verby. Ek roep Bella om huistoe te kom maar sy gaan net erger tekere. Ek was by die kamer verby, toe ek besluit om om te draai en te gaan kyk waarvoor Bella so blaf. (Vir foto van Louis & Bella in beter dae voor die aanval, sien Foto 1 hierby aangeheg.)

Toe ek omtrent 5 meter van die kamertjie kom, borrel twee manne daar uit. Die voorste een (Beskuldigde 1) met ‘n kous oor die kop - twee groot gate vir die oë en ‘n gat om die mond. Hy rig ‘n .38 special rewolwer op my en met sy linkerwysvinger oor die mond wys hy ek moet stilbly. Ek vra wat hulle soek, maar kry geen antwoord nie. Ek swaai my hande en sê ek is haastig, draai om en stap aan huistoe.

Ek het dadelik besef dit is ‘n plaasaanval en het na my vrou begin roep omdat ek geweet het sy sou gaan stort en die agterdeur waar ek uit is, nie gesluit is nie. Die een met die vuurwapen hardloop by my verby en in die huis in.

Die ander een (Beskuldigde 3) storm my met ’n kettie en met groot ongelyke loodballe skiet hy na my. Ek keer met die weerstasieboek, hardeband A4, vir my gesig en kop. Ek sê vir hom dat as hy my nou sou skiet, ek weet ek gaan na die Modimo toe, maar as ek hom sou doodmaak, gaan hy hel toe.


Foto 2: Louis in ISE

Ek merk uit die hoek van my oog dat die ander persoon met Elsabé by die agterdeur uitkom. Hy het haar aan die arm beetgehad en die rewolwer was op haar gerig. Sy was kaalvoet, het net haar slaapbaadjie aangehad met ‘n handdoek om haar onderlyf. Die temperatuur was 2°C. Ek het haar hardop hoor bid: “In die Naam van Jesus Christus bid ek dat U nou alle bose magte op hierdie plaas sal bind, Here!”

Die man met die kettie het vir Bella geskiet dat sy tjank. Ek het my vervies en gesê: “As jy weer my hond skiet, foeter ek jou.” Ek het my selfoon uit my sak gehaal en my naaste buurman gebel. Hy het nie geantwoord nie. Ek het ‘n boodskap gelos: “Manie, ons word aangeval, kan jy kom help?” Ek het die foon in my sak teruggesit en gemerk Elsabé het losgekom en in die huis teruggespring – die man met die rewolwer agterna.

Ek het na die agterdeur toe aangestap en die weerstasieboek op die tafel neergesit. Beskuldigde 3 het ‘n skoot, gemik na my kop, met die kettie afgetrek. Ek het met my arm gekeer vir my gesig en die loodbal het my naby die elmboog getref, die vel het oopgebars (die dokter het my later gevra waarmee ek daar gesteek is, hy moes 7 steke insit). Ek het vir die man gesê: ”Jy het my nou geskiet, en hier staan ek nog – jy sien die Modimo keer vir my, jy kan my niks doen nie.” Ek het gevra: ”Wat soek jy?” Geen antwoord nie. Hy sit weer ‘n loodbal in die velletjie om my te skiet. Ek storm op hom af, gryp die kettie met loodbal en al en gooi dit op die stoep se dak.

Ek draai na hom en sê: “Jy praat nie, ek weet nie wat jy wil hê nie. Ek is haastig, ek gaan kerk-toe.” Toe ek omdraai en op die stoep loop, sien ek die een met die vuurwapen is weer buite. Ek maak die sifdeur oop, klim die eerste trappie en toe sien ek uit die hoek van my oog die hand van Beskuldigde 3 wat die vuurwapen by Beskuldigde 1 vat.

Die volgende oomblik het die eerste skoot geklap. Ek het gevoel hoe die koeël my rug binnedring en deur my ingewande bars. Ek het deur die lug getrek, die tweede trappie op. Die tweede skoot het geklap en ek het gevoel hoe die koeël deur my linkerbeen bars. Ek het binne in die kombuis geval. Beskuldigde 1 het nadergestorm en my met pepersproei in die gesig gespuit. Ek het my oë styf toegeknyp en gevoel hoe my gesig brand.

Toe ek my oë weer oopmaak, was hulle weg. Ek het vorentoe geleun, die deur toegemaak en gesluit. Ek het ongeveer 3 meter gekruip tot in die woonkamer, weer die buurman probeer bel – steeds geen antwoord nie. Ek het sy vrou gebel – voicemail. Ek het my seun Stoffel gebel en gesê : “Hulle het my geskiet, kan jy kom help, asb.” Hy het onmiddellik bure en ‘n speurdervriend van Vredefort in kennis gestel.

Vir ’n skets van die misdaadtoneel, sien die aangehegte.

Skets van plaasaanval


Foto 3: Soektog na verdagtes

Elsabé het ingekom en met my gepraat, maar ek kon nie hoor nie – as gevolg van die slag van die rewolwer wat so naby afgevuur is. Daar het ‘n bakkie gestop by die agterdeur, dit was ‘n buurman Buks Engelbrecht. Hy en Elsabé het my gehelp om, kop omlaag, te kruip by die trappe af tot by die bakkie. Hulle het my in die bakkie gehelp, waar ek skuins gelê het en met knieë omhoog om soveel moontlik bloed in my kop te hou.

Ongeveer 15 – 20 minute later was ons by Kroon Hospitaal. Toe die bakkie stop, was die deur al oop en het hulle my op die trollie gehelp. Al die dokters, ongevallepersoneel, teaterspan, alles was gereed – die teater was voorberei. Hulle het my baadjie en skoene op die trollie uitgetrek en ek het iemand hoor sê: “Daar val ’n koeël.” Hulle het my onderhemp stukkend gesny en in die teater ingestoot. Ek kon my lengte, gewig en bloedgroep gee. Ek het die personeel naaste aan my se hande gevat en gebid: “Dankie Here dat U my tot hier gebring het. Help nou die mense wat met my gaan werk, want dit gaan moeilik wees.” Ek wou amen sê, maar kon nie... toe kom die woorde: “en my aanvallers, Here, vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle gedoen het nie.”

Toe ek amen sê, het daar ’n vrede oor my gekom – dit moet die vrede wees waarvan in Matteus geskryf word: “Die vrede wat alle verstand te bowe gaan.” Op ’n stadium het ek vir ’n paar sekondes afgekyk na my liggaam op die teatertafel, met die mense wat rondom staan en met my werk. Dit was asof die Here vir my sê: “Wees rustig, jy is in goeie hande.”

Van die volgende paar dae weet ek maar min. Ek was aan ‘n asemhalingsmasjien en baie ander monitors gekoppel. Ek kon nie praat nie, my mond was te droog. Twee eenhede bloedplasma en 6 eenhede bloed is vir my oorgetap, maar die bloedtelling het laag gebly. Ek het later verneem dat my milt en ’n gedeelte van my pankreas verwyder is , asook dat die koeël dwarsdeur my maag en deur my lewer is. My bloeddruk was die heeltyd baie laag en my liggaamsfunksies het gesukkel. My linkerlong was wel nie deur die koeël getref nie, maar het baie plofskade gehad as gevolg van die slag. (Sien Foto 2 van my in die ISE hierby aangeheg.)

Ek het verneem dat die Polisie en boere nog dieselfde dag van die aanval twee verdagtes ongeveer 6 km van ons huis vasgetrek en inhegtenis geneem het. Later die middag is die persoon wat hul kom aflaai het en weer moes oplaai, ook naby Vredefort in die motor in hegtenis geneem.


Foto 4: Verdagtes vasgetrek

Ná drie weke moes ek weer ‘n uiters pynlike operasie ondergaan om dooie weefsel as gevolg van die plofeffek van die koeël te verwyder - daar was ‘n holte van 13 x 13 x 17 cm, gevul met etter en dooie weefsel. Die narkotiseur het my later meegedeel dat hul op die dag wat ek geskiet is, alles gedoen het wat die boeke leer, maar dat dit nie genoeg was nie – ek was klinies dood, maar die Here het ingegryp en my teruggebring.

As gevolg van sekere medikasie wou my oë nie fokus nie. Elsabé en die kinders het gereeld vir my uit die Bybel voorgelees. Toe ek later beter kon sien en bietjie meer regop kon lê, het ek my Bybel een oggend geneem en oopgemaak by Psalm 94. Vers 17 het my getref: “As die Here my nie gehelp het nie, was die stilte van die graf seker al my tuiste.”

Ek is presies 40 dae later, waarvan 38 in die intensiewe hoësorgeenheid (ISE), uit die hospitaal ontslaan. Ek het belangrike organe verloor en was baie swak. Ek kon nie eet nie en het twee gapende wonde gehad. Ek moes daagliks by Ongevalle aanmeld om die wonde skoon te laat maak en te verpak – die hospitaal is 60 km van my huis af. Die laaste wond was eers vier en ‘n halwe maande later toegegroei. Die hospitaal en dokterskostes beloop reeds bykans R600 000 – dan is brandstof en alles wat in die boerdery skade gely het, nog nie eens genoem nie.


Foto 5: Verdagtes vasgetrek

Ek het tans steeds ‘n groot wondbreuk wat baie ongemaklik en pynlik is en wat volgens die mening van ’n chirurg deur ’n operasie herstel moet word. Van al die hofverskynings, borgaansoek en alles wat daarmee saamloop, weet ek nie veel nie. Ek was òf in die hospitaal of te swak om dit by te woon.

Hoewel ek my aanvallers vergewe het, het ek vertrou dat die regsproses en hofsaak daartoe sal lei dat reg en geregtigheid geskied. Nadat die saak talle wendinge geneem het en die werklike verhoor telkens uitgestel is, was die uitspraak van die landdroshof op 11 Desember 2009 te Kroonstad vir my ‘n groot skok. Beskuldigde 3 wat my geskiet het en vir dood agtergelaat het, is slegs agt jaar gevangenisstraf opgelê, waarvan hy waarskynlik nie die volle termyn sal uitdien nie voordat parool toegestaan word. Beskuldigde 1, wat heeltyd die vuurwapen gedra het, dit op my en my vrou gerig het, haar gedreig het met verkragting en die dood en my met pepersproei in die gesig gespuit het nadat ek geskiet is, het as gevolg van “’n pleitooreenkoms” skotvry uit die hof gestap. So ook Beskuldigde 2, wat die vervoervoertuig na en van die misdaadtoneel bestuur het.

Ek kan hierdie hofuitspraak en –reëling eenvoudig nie begryp nie. Behalwe dat dit skrei teen enige redelike sin vir geregtigheid, is dit nie bevorderlik vir emosionele verwerking nie.

Weergawe Elizabeth Susanna Boshoff

Sondagoggend 12 Julie 2009 – ’n rustige Sondagoggend. Ek is in die badkamer – het klaar my gesig gewas en reeds my pajamabroek uitgetrek om te stort. Ek hoor die honde blaf en Louis skree. My eerste gedagte is dat die honde die beeste jaag en hy op hulle skree, maar die geskree word erger. Toe hoor ek hy skree my naam, baie dringend en besef daar is groot fout.

Ek gryp ‘n handdoek, draai dit om my kaal onderlyf, sit my bril op en hardloop by die kamerdeur uit om by die agterdeur te gaan hoor wat fout is. Toe ek in die gang kom, sien ek op die ander punt van die gang ‘n kort man met ‘n kous oor die kop, groot gate uitgesny vir die oë en ‘n gat vir die mond. Dit was Beskuldigde 1. Hy het ‘n blinkloop vuurwapen wat hy met albei hande vashou, op my rig en hy skree vir my: “Staan stil, ek maak jou dood vandag!”

Ek kom tot stilstand en bid hardop tot God vir beskerming en hulp. Die man kom staan voor my. Hy het handskoene aan en ek sien die blink loop van sy vuurwapen waar hy dit voor my gesig hou en hoor hom sê dat hy my gaan “naai” en my gaan “doodmaak.”

Ek vra hom wat hy eintlik wil hê. Hy sê hy soek geld. Ek is baie kalm, sê ek het geld en kan dit vir hom gee. Hy sê nee, hy “gaan my naai en my doodmaak.” Ek probeer verder onderhandel: “As jy my doodmaak, kan ek nie vir jou geld gee nie.”

Ek kyk die man heeltyd vas in sy oë, oor die rewolwer wat hy in my gesig druk. Ek sê weer: “Moet ek nou vir jou geld gee?” “Nee, ek gaan jou naai en ek gaan jou doodmaak.”

Ek roep weer hardop na God. Die man lyk of hy bewe, hy’s onseker, maar hou steeds die rewolwer in my gesig. Ek sê: “Dis reg, dan moet jy my maar doodmaak …maar jy moet onthou: As jy my doodgemaak het, kan ek nie vir jou geld gee nie.” Nou lyk dit of hy nie weet wat hy verder moet doen nie.


Foto 6: Belangstellendes by die hof

“Kom”, sê hy en gryp my aan my arm, trek my die gang af en uit by die agterdeur. Toe ek op die stoep kom, sien ek Louis en ‘n groot man, geklee in ‘n denim “boiler suit” en met klapmus op die kop (Beskuldigde 3), kom om die hoek van die stoor. Ek hoor dat Louis aan hom vra: “Ken jy vir Jesus Christus?” Die man antwoord niks en Louis sê vir hom dat hy op pad hel toe is. Ek roep weer hardop tot God en vra Hom om in die Naam van Jesus alle bose magte op die werf te bind.

Beskuldigde 1 los my en hardloop nader na Louis en Beskuldigde 3. Ek spring om en hardloop terug in die huis in maar hoor dat die sifdeur agter my klap en besef Beskuldigde 1 agtervolg my. Die eerste deur in die gang is dié van die kamer wat my seun s’n was. Ek klap dit toe en sluit net betyds. Beskuldigde 1 skop die deur met mag en mening en die slot wil-wil meegee. Dan gee hy op en ek hoor hom in die gang afhardloop.

Ek sluit die deur oop, kry Louis se rewolwer, maar besluit om net eers weer my slaapbroek aan te trek want ek het nog altyd net die handdoek om my onderlyf. Ek hoor twee skote klap namekaar. My bloed stol, want ek kan hoor dit was raak. Ek tel die pistool van die bed op en, hoe dit gebeur het, weet ek nie, want ‘n skoot gaan af. Die koeël slaan in die kamermuur vas.

Ek hol kombuis toe. Daar kry ek Louis op die vloer en hoor hom sê dat hulle hom twee skote geskiet het. Ek sien daar is bloed agter sy blad en ‘n bloedkol op sy maag en baie bloed aan sy linkerbobeen. Hy is baie bleek en ek besef hy bloei inwendig kwaai en moet baie gou by ‘n hospitaal kom.

Ek bel die Polisie op Koppies, maar die dame wat antwoord kan my nie verstaan nie. Ek gee moed op om my by haar verstaanbaar te maak en sit die foon neer. Buks Engelbrecht, ‘n buurman daag op en uiteindelik het ons Louis in die bakkie en hy jaag met hom na Kroon Hospitaal.


Foto 7: Mense bid by die hof

Nadat hul vertrek het, skakel ek vir Morné de Wet, Polisie-offisier van Kroonstad, wat naby ons woon. Hy bied aan om die Polisie in kennis te stel. Heelwat later daag die plaaslike Polisie op – hulle stel egter duidelik baie meer belang in die skoot wat ek in die kamer afgevuur het as in die toneel buite die huis waar Louis geskiet is.

Vingerafdrukdeskundiges daag ook later op en begin afdrukke neem van merke waar die man gevat het toe hy die deur probeer oopskop het. Op daardie stadium daag ons dogter, Isabel, op. Sy is in erge toestand van skok. Sy begin foto’s neem van die toneel en van die afdrukke op die deur. Die stasiebevelvoerder van die SAPD tak op Koppies, (in siviele klere) supt. Ismael Nqai, storm op haar af en vloek haar – beveel haar om te “f-off” uit die huis want sy is besig om met polisiewerk te “ interfere”. Die bevelvoerder, in die gemeenskap is bekend as arrogant en rassisties, dreig om die Polisie te onttrek van die toneel.

Gelukkig was Vrystaat Landbou Unie se manne - intelligensie en spoorsnyers – gou op die toneel en het hul beheer geneem van die soektog na die verdagtes. Supt. Nqai soek aanmekaar moeilikheid op die werf met op- en aanmerkings – soveel so dat ek hom versoek om dit te staak en sy aandag by die ondersoek te bepaal.

Ek is haastig om by die hospitaal te kom om by my man te wees, maar die polisie wil nog vrae vra en verklarings afneem – maar kom ook nie sover nie. Op een stadium was daar 12 Polisielede wat deur my huis loop en in elke vertrek rondkyk, niks te doen met die toneel buite nie. Een Polisieman laat my twee blanko foliovelle teken en eers later besef ek wat ek gedoen het. Niemand het ‘n verklaring afgeneem nie, hulle gaan hul eie verklaring skryf op die papier wat ek geteken het. Die manne van Vrystaat Landbou het gereël vir honde en vir ‘n helikopter. Hul twee spoorsnyers het vinnig die spore opgetel, terwyl die plaaslike boere hul bystaan deur die paaie rondom die plaas te patrolleer en af te sper.

Net voor ek na die hospitaal vertrek, teen ongeveer 12:30, verneem ons dat twee verdagtes vasgetrek is. (Sien Fotos 3, 4 en 5 van die soektog en inhegtenisnames hierby aangeheg.) Op die toneel, waar boere teenwoordig is, word daar aan een van die verdagtes gevra wie gesê hy moet na hierdie plaas kom. Hy noem ‘n naam van ‘n jongman aan ons bekend. Aby is die seun van een van ons plaaswerkers, sy ma is my huisbediende. Hy woon in Kwakwatsi by Koppies is is werkloos. Sy naam word aan die polisie deurgegee – die ondersoekbeampte en plaaslike speurders. Ek het agterna ’n paar keer navraag gedoen of dit opgevolg is, maar kon nooit bevestiging kry dat die inligting opgevolg is nie.

Op pad Kroonstad toe deel my buurvrou, Gertrude Engelbrecht wat by die hospitaal is, my mee dat die dokters so pas uit die teater gekom en en haar gevra het om my voor te berei op die ergste - hulle het gedoen wat menslik moontlik is, maar my man se milt en helfte van sy pankreas is verwyder en die koeël is dwarsdeur sy maag en sy lewer. Hy het geweldig baie bloed verloor en sy bloeddruk is gevaarlik laag. Hy is aan lewensondersteunende masjiene gekoppel en word in die intensiewe sorgeenheid behandel.


Foto 8: Bella vergiftig

Later die middag ontvang my dogter ‘n oproep van supt. Nqai waarin hy haar meedeel dat ‘n derde verdagte in hegtenis geneem is – die persoon wat die ander twee afgelaai het en weer moes kom oplaai (Beskuldigde 2). Hy het ook aan haar gesê dat laasgenoemde ‘n hoeveelheid ammunisie aan die Polisie oorhandig het en dat die verdagtes aan die Polisie beken het dat hul al ’n paar Sondae op die werf was om ons doen en late dop te hou – hul het Louis se Sondagoggend roetine aan die polisie beskryf en ook genoem dat ons kinders altyd Sondag by ons kom eet en kuier, daarom kon hul nie op ‘n Sondagmiddag inkom nie. Ons ken die verdagtes van geen kant af nie en het hulle nooit voorheen gesien nie.

Op 16 Julie 2009, verskyn die verdagtes in die landdroshof op Koppies vir ‘n aansoek om borgtog. Die ondersoekbeampte, mnr. Chris Moschesane, deel my mee dat die Polisie borgtog gaan teenstaan aangesien die wapen 14 maande tevore by ’n bejaarde egpaar in ’n plaasaanval in Sasolburg-distrik geroof is en dat die verdagtes verbind word met daardie voorval. Baie mense, swart en wit, drom saam voor die landdroskantoor waar ds Etienne Maritz die skare toespreek en almal wat op hul kniee kan staan, voor God in gebed kniel. (Sien Fotos 6 en 7 van tonele by hof hierby aangeheg.) Die hofsaal word volgepak terwyl baie mense buite by my bly. Die borgaansoek word uitgestel en die verdagtes bly in aanhouding.

Met die tweede verskyning word die aansoek weer uitgestel.

Dan verskyn hulle weer. Die ondersoekbeampte vra in die hof dat Louis ‘n uitkenningsparade sal bywoon – min wetend dat hy die vorige dag weer geopereer is en aan ‘n respirator in die ISE gekoppel lê. Die saak word weer uitgestel.

Die ondersoekbeampte vra my om die verdagtes te gaan uitken. Ek stem in, maar vra wanneer hy dan my verklaring gaan afneem, waarop hy antwoord dat daar reeds ‘n verklaring in die lêer is. So vind ek uit dat daar namens my ‘n verklaring geskryf is. Ek vra hom om na my huis te kom, wat hy doen. Hy lees die verklaring in die lêer vir my voor, maar na die eerste paragraaf vra ek hom om liewer my regte verklaring af te neem, want wat hy het is beslis nie die ware weergawe van die gebeure nie.

Ek stem in tot ‘n uitkenningsparade en vra of dit agter glas sal wees. So vertrek ek op die oggend, soos afgespreek, na Sasolburg. Ek word ontvang en gehelp deur twee blanke Polisiebeamptes, inspekteurs De Jager en Olivier. Hulle verduidelik die prosedure aan my en ek kom agter dat daar nie op Sasolburg glasfasiliteite vir ’n uitkenningsparade beskikbaar is nie. Hulle stel aan my die keuse of ek wil voortgaan met uitkenning. Aangesien ek spesiaal na Sasolburg gery het, stem ek in om voort te gaan.

Dieselfde twee beamptes vergesel my na die gevangenis. Hulle is professioneel en ondersteunend. Voordat ek deur die laaste hekke in die tronk gaan, word die prosedure weer aan my verduidelik. So word die laaste hek oopgesluit en ek word gehelp om agteruit in die binnehof te stap. By die vensters, wat almal op die binnehof uitkyk, hang honderde gevangenes aan die tralies en staar na my. Toe ek mag omdraai, kyk ek in die gesig van die man wat by my in die huis was – hy kyk vinnig weg. Ek loop op en af voor die 15 gevangenes wat opgestel is, verby. Ek gaan staan by die man wat by my in die huis was – ek wys na hom terwyl ‘n foto geneem word en ek sê: “Hy het my met ‘n rewolwer aangehou en gesê hy gaan my verkrag en my doodmaak.” Hy kyk vir my met ‘n spottende uitdrukking op sy gesig. Dan stap ek verder. Ek gaan staan voor die ouer man met die vol postuur. Hy staar stip voor hom uit. Ek wys na hom en sê: “Hy het my man geskiet.” Hy knip nie ‘n oog nie.

Nog ‘n hofverskyning breek aan. Die ondersoekbeampte kry ‘n beurt om te getuig wat die betrokke dag gebeur het. Ek sit en luister na die kruisondervraging deur die staat en die verdagtes se prokureur. Dit voel of ek later alles van elkeen weet – waar hy gebore is, gewerk het en gebly het, hoeveel kinders hy het, vorige veroordelings, ens. Daar word getuig hoe die eerste twee gearresteer is, hoe die verdagte wat die ander afgelaai het en weer moes kom oplaai, gearresteer is, hoe die onwettige ammunisie deur hom aan die Polisie uitgewys en oorhandig is. Ek hoor hoe die een wat geskiet het, (Beskuldigde 3) kleitrap oor die oorsprong van die wapen waarmee geskiet is. Onder kruisverhoor tel ek die een teenstrydigheid na die ander op – die getuies weerspreek hulself. Die hof verdaag vir middagete en na die breek word uitspraak gelewer: Borgtog word geweier en hulle bly in aanhouding.

Op Sondagaand 15 November 2009 was ons tussen 17:30 en 19:30 weg van die huis. Met ons terugkeer is daar geen spoor van ons twee kwaaiste honde nie. Ons het geroep en gesoek, die volgende dag verder gesoek en uiteindelik altwee gekry – dood. Die tekens was duidelik dat hul vergiftig is. Die trauma en seer was weer rou oopgekrap. Die honde was vir ons soos kinders. Bella wat die aanvallers uitgewys het, was Louis se skaduwee en Michaela was Isabel se agtjarige ”kind”. (Sien Foto 8 Bella vergiftig.)


Foto 9: Beskuldigde 3

So stap die tyd aan en ek hoor niks verder van die saak nie. Elke keer as die ondersoekbeampte skakel sê hy hy sal my terugskakel met die volgende datum, maar daar gebeur niks. Ek gaan sien die plaaslike aanklaer – sy kan my niks sê nie, die saak is uit haar hande want dit is na die streekshof verwys.

Weer en weer skakel ek die ondersoekbeampte en op ‘n dag deel hy my mee dat daar ‘n datum bepaal is waarop hulle verskyn en dat dit net sal wees om die datum vir die streekshof te bepaal. Ek kan nie die hofverrigtinge bywoon nie en toe ek navraag doen, vind ek uit dat die ondersoekbeampte dit ook nie bygewoon het nie en nie weet wat gebeur het nie. Ek bly vra en vra, sonder om terugvoer te kry. Gedurende die eerste week in Desember stap ek te Kroonstad by die kantoor van die staatsaanklaer Christine in. Sy deel my mee dat die beskuldigdes op 11 Desember 2009 in die streekshof te Koppies sal verskyn. (Sien aangeheg Foto 9 van Beskuldigde 2 en Foto 10 van Beskuldigde 3.)

Op Vrydag 11 Desember, gaan ek na Koppies om die hofsitting by te woon. By die hof aangekom, weet niemand hoe laat die prokureur sal opdaag nie, maar ‘n swartman kom na my en vra of hy my kan help. Ek deel hom mee dat ek daar is vir die streekshof saak en dat ek mev. Boshoff is. Dit blyk uit die gesprek dat hy die staatsaanklaer is wat die saak behartig, mnr. Jerry Noge. Die interessante is dat hy my vra wie vir my gesê het dat die saak vandag voorkom en of die Polisie my laat weet het. Ek het agterna eers besef hy het dit so gesê asof ek nie daarvan moes geweet het en nie daar moes wees nie?? Ek het hom meegedeel dat ek maar die saak volg en dat ek navraag gedoen het en so uitgevind het.

So begin die hofsitting met landdros Rudi Smit op die bank. Die aanklaer trek namens die staat alle beskuldigings terug teen Beskuldigdes 1 en 2 . Dit word so aanvaar en afgehandel. Ek kon my ore nie glo nie . . . die man (Beskuldigde 1) wat heeltyd die rewolwer gedra het, dit op my man en op my gerig het, wat in my huis ingekom het, geskree het dat ek moet stilstaan want hy gaan my vandag doodmaak, ‘n pistool in my gesig gedruk het en herhaalde kere gesê het hy gaan my verkrag en doodmaak, wat die deur amper oopgeskop het toe ek my in ‘n kamer toegesluit het. . . is vry, die staat trek alles terug! Die ander een (Beskuldigde 2) wat by die borgaansoek erken het dat hy die mense afgelaai het en weer moes oplaai, in wie se huis die onwettige ammunisie uitgehaal is, is onskuldig, vry om te gaan!


Foto 10: Beskuldigde 2

Ek luister na die skulderkenning van Beskuldigde 3 wat deur die prokureur voorgelees word. Daar word vertoë gelewer dat hy ‘n man van van 57 is wat die eerste keer met die gereg bots. Ek was egter met die borgaansoek in die hof toe sy veroordelings vir veediefstal ter sprake was. Die landdros aanvaar die skulderkenning, hy aanvaar dat hierdie man die eerste keer met die gereg bots en dat hy sy samewerking gee. Hy noem dat die man met ‘n vuurwapen na die werf gegaan het – dit was sy bedoeling om te skiet. Hy het ‘n tweede skoot afgetrek, hy wou doodmaak. Hy erken dat dit ‘n plaasaanval was en dat die boere as die kosvoorsieners van die land op brutale wyse vermoor word.

En toe kom die uitspraak: Op aanklag 1, poging tot moord, kry hy 8 jaar. Op aanklag 2, besit van ‘n onwettige vuurwapen, kry hy 3 jaar. Nou is dit glo sy oorlede swaer se wapen, maar in die borgsaak was dit ‘n wapen wat hy per ongeluk saam met ‘n sak klere bekom het - volgens die ondersoekbeampte, ‘n wapen wat 14 maande tevore in ‘n plaasaanval op ‘n bejaarde egpaar geroof is! Op aanklag 3, onwettige besit van ammunisie, 6 maande – nou’s hy skuldig aan die besit van die ammunisie, maar in die borgsaak het sy seun, Beskuldigde 2, dit by sy woonplek uitgewys en daarvoor tereg gestaan. Al die vonnisse word gelyk uitgedien.

Ek is stomgeslaan. Ek het die borgaansoeke gevolg, al die detail en aanklagte aangehoor, maar nou klink dit na ‘n heel ander saak? Hoe gebeur dit? Waar verander die aanklagte so maklik, wie laat dit toe? Is daar sommer vooraf oor die vonnis ook besluit soos daar vooraf besluit is dat die saak teen Beskuldigdes 1 en 2 teruggetrek word? Ek is die slagoffer in die saak maar ek word nie toegelaat om ‘n enkele woord te sê nie, nie gevra wat die waarheid is nie, op geen stadium gevra om te getuig nie? Behalwe vir die verklaring, wat ek aangedring het om af te lê, het niemand my gevra wat die waarheid is nie. Ek word van geen hofverskyning in kennis gestel nie?!

As die beskuldigdes ‘n verklaring afgelê het oor die gebeure van daardie dag, wat het hulle verklaar. Was dit die waarheid? As die man wat geskiet het, skuld erken het, wat het hy erken? Hoe sal ek weet? Hoe sal die staatsaanklaer weet wat die waarheid is? Kan ek dan ook nou maar doodmaak, roof, steel, dreig en dan my verklaring gaan afle – wie toets dit aan die waarheid? Is dit hoe die regstelsel (behoort te) werk?!

Watter boodskap is daar in die hof uitgedra – plaasmoorde is aanvaarbaar - jul kan maar aangaan en julself geniet want julle sal maklik vrykom?

Toe ek ná die verrigtinge aan die aanklaer vra hoe dit kan gebeur dat die saak sommer so deur die staat teruggetrek word, was sy antwoord: ”Ons het maar so besluit.”

Wie is die “ons”? Die plaaslike landdros het aanvanklik borgtog geweier omdat hy gereken het die verdagtes kan nie in die gemeenskap losgelaat word nie, ook as gevolg van vorige rekords, vonnisse wat hyself Beskuldigde 3 opgelê het, maar nou is hulle skielik vry om te gaan sonder dat hulle eers verhoor word? Ek vra die vraag: Wie is hierdie “ons” wat dit besluit het?

Die man wat die sneller getrek het, kry 8 jaar tronkstraf. Hy klink na ‘n onbesproke karakter wanneer hy in die beskuldigdebank staan, want hy is, word in die hof gesê, 57 jaar oud en dis die eerste keer dat hy met die gereg bots – terwyl hy al veroordelings vir veediefstal het en hy alles (ons weet net nie wat alles nie) erken het en sy samewerking gegee het, dit alles tel punte om sy straf ligter te maak!

Hy het ’n onskuldige bona fide boer op ‘n afstand van minder as 2 meter in die rug geskiet met ‘n onwettige wapen en hy het ‘n tweede skoot ook geskiet – hy wou doodmaak!?

Ek voel baie sterk daaroor dat die regstelsel ons as slagoffers hier skandelik gefaal het!!

Ek wonder of iemand wat nog nie deur sulke omstandighede getref is nie, werklik besef wat dit beteken. Dit raak ‘n gesin, ‘n familie, ‘n gemeenskap. Dit het lewensveranderende gevolge en laat letsels wat nie in woorde uitgedruk kan word nie:

Dokters wat moet veg vir ‘n lewe, intensiewesorg, ens. – koste beloop reeds bykans R600 000.

Eggenote, self getraumatiseer deur aanhouding en dreigemente met ‘n vuurwapen, kritiek siek man in die hospitaal ondersteun, kinders kalmeer en ondersteun, beskuldigdes, wat nou sommer so vrygelaat word in moeilike omstandighede in die tronk uitken, boerdery behartig. Baie vrae, onsekerheid – wat is die motief?

Jongmense, wie se ouers aangeval is, wie se vader geskiet is, wie se honde vergiftig is, wat hul seer en frustrasies moet deurwerk. Net soveel vrae by hulle. Hulle wil graag in Suid-Afrika, hul vaderland bly en dit help opbou.

Dogter wat deur die polisiehoof uit haar ouerhuis gevloek word.

‘n Boerdery wat tot stilstand geruk word, maar wat moet aangaan, want diere hou nie op leef nie en moet versorg word.

Die vrae wat ons het en ons versoek:

Is dit normale prosedure dat ‘n persoon wat ‘n vuurwapen op my man rig, my met dieselfde wapen aanhou, my dreig met verkragting en die dood, my uit die huis sleep, my huis se deure probeer afskop, ‘n persoon wat reeds twee skote geskiet is met pepersproei in die gesig spuit, nie vervolg word nie?

Is dit normale prosedure dat aangeklaagdes se vorige veroordelings en rekords geignoreer word wanneer hul op ‘n volgende aanklag verskyn?

Is dit normale prosedure om die saak vinnig-vinnig af te handel, sonder om die slagoffers van hofdatums, eintlik van enigiets , te verwittig? Is dit normaal dat slagoffer se getuienis, verklaring nie in ag geneem word nie?

Is die boodskap wat deur hierdie betrokke saak uitgegaan het, téén geweld teen vroue en téén plaasmoorde of kon die teenwoordiges in die hof dalk tot die gevolgtekking gekom het dat ‘n mens maar kan voortgaan om sulke dade te pleeg, jy maklik sal loskom?

Sin uit die feite: ‘n Tweede skoot is afgetrek, om dood te maak, deur ‘n man wat met voorbedagde rade na die plaas gekom het, maar hy kry 8 jaar en sy medepligtiges loop vry uit – my man was eintlik klinies dood – volgens die dokters is dit ’n wonderwerk uit God se hand dat hy lewe.

Die versoek van ons, Louis en Elsabé, is dat wie ookal in ’n posisie is om verder aandag aan hierdie saak te gee of wie ookal statutêr verplig is om daaraan aandag te gee en dit na volle regslotsom te neem, dit asb. sal doen. Ons lê dit so aan u voor – ter wille van reg en geregtigheid, van ander bestaande sowel as potensiële slagoffers en ter wille van Christelike beskaafdheid.

Oorsprong:Ditsem Vrystaat
http://ditsem.net/boshoffs.php

What place for English-speaking whites in Afrikaners’ self-determination?


By Anton Barnard of SAmizdat blog.

I am sure that the large majority of whites, Afrikaans or English-speaking, would agree that South Africa under ANC rule has become a nightmarish, third-world hell-hole, replete with uneducated tin-pot megalomaniacs screaming down the roads in blue-light convoys, often mowing down innocent pedestrians, corruption, anarchy, decaying infrastructure, rubbish in the streets, heretofore unknown levels of violent crime, as well as the quasi-religion of state racism, known as transformation (a.k.a. ethnic cleansing) aimed against whites in the form of affirmative action and BEE. This black-on-white racism has reached such endemic proportions that Eskom, the state electricity supplier, is importing black Americans to fill posts at Eskom to sit and twiddle their thumbs, rather than deigning to appoint a white South African citizen.

The mistake many whites made with the coming of South Africa’s so-called democracy in 1994, was to delude ourselves into believing that we were somehow different to all other African hell-holes. We were sadly mistaken, however. The ANC regime is not different at all. It rather has everything in common with Zimbabwe’s Zanu-PF. The deterioration of a formerly orderly and prosperous country loudly attests to this.

Given the above African reality, self-determination or emigration is the only way of whites to avoid either a Zimabwe situation, or even a Rwanda-type genocide. More than a million whites have left, but what about those who cannot emigrate? Self-determination can also include an independent country, but doesn’t have to do so. The Basques and Catalans in Spain are an example of peoples with a large degree of self-determination, but without an independent country. Section 235 of South Africa’s constitution does make provision for self-determination by ethnic groups. Up to now, the quest for self-determination amongst whites has been almost exclusively driven by Afrikaners. Praag, the Pro-Afrikaans Action Group, is one of the Afrikaner-organizations working towards self-determination.

Although Praag is by definition an Afrikaans organization, it is also a fact that there are significant numbers of English speakers that support us, or perhaps are united in their opposition to the racist and criminal ANC regime. This piece was prompted by one of the regular contributors to the comments section of the Praag site, who asked questions like:

Who are the Afrikaners?

What is the role of English-speaking whites in any effort towards self-determination? (I’m going to abbreviate English-speaking whites as ESWs in the rest of this piece.)

The first question is the easier one to answer, although it is admittedly not quite that easy in all cases. I will use Wikipedia’s definition:

Afrikaners or Boers are an Afrikaans speaking ethnic group in Southern Africa. They are mainly of northwestern European descent (mostly Dutch, German and French ancestry), but their native tongue is Afrikaans, a language closely related to Dutch.

Note that there is a clear mention of ethnicity in the above definition (once again: it isn’t my own definition.) Ethnicity is PC-speak for “white.” In other words: Afrikaners are white, Afrikaans-speaking descendants of European settlers. Politically correct people and liberals may not like a national definition in terms of race, but it is a fact, just like it goes without saying that a true Irishman is a white inhabitant of an island country in the Atlantic Ocean. For those who wonder how to define a white person, I refer them to the ANC regime. Please ask the Afro-fascists of the ANC how they decide against whom to discriminate when it comes to affirmative action. You could even ask a four-year-old, before the adults teach him or her to start lying about the obvious.

Whilst we’re on the topic, I may as well grasp the nettle of the coloured question too. In certain circles, for example the liberal Afrikaans-speaking media, it is considered politically correct to group Afrikaans-speaking coloureds with Afrikaners and to pretend we somehow form one ethnic group. One particular media group, Naspers, with has gone as far as to even invent an absurd name for this combination: the so-called “Afrikaanses” (sic). This is the equivalent of pretending white Americans and Mexicans are one nation, and calling them: “Amerexicans” or something similar. However, the interesting thing is that this is very much an extremely tiny minority’s opinion, and only the most whisky-soaked Naspers journalist would even consider taking this seriously. Most coloured intellectuals would not see themselves as Afrikaners at all.

For example: the coloured academic (to any American readers: “coloured” in South Africa refers to mixed-race people, mostly of Malay, Khoisan and white ancestry), professor Jonathan Jansen, goes as far as to deny that there is even an Afrikaner nation at all, by which he bizarrely seems to suggest approximately 3 million Afrikaners all suffer from the same delusion, as opposed to Jansen’s own paranoid delusions. When the formerly Afrikaans-speaking and formerly coloured University of the Western Cape was “democratized” in 1994, they wasted no time in getting rid of Afrikaans. With few exceptions, Afrikaans music, culture, academia and commerce are driven by Afrikaners, not coloureds. Coloured intellectuals are almost united in their preference for English. Whilst I don’t pretend to speak for the coloured community, American-style gangsta culture and hip-hop music seems to hold a bigger appeal to many of them, than does the Afrikaner culture.

Things aren’t all that simple as saying Afrikaners speak Afrikaans, adhere to an Afrikaner culture and are white, however. Many Afrikaners have intermarried with English-speaking whites. A good example of this is the popular Afrikaner singer Steve Hofmeyr, who, in spite of being passionate about the language, nevertheless married an English wife and is raising his children in English. In addition, some Afrikaners have deliberately chosen to abandon Afrikaans and have voluntarily become English-speaking. A good example of this is the Afrikaner actress, Charlize Theron, who these days sports a pretty passable Californian twang.


Is Charlize still an Afrikaner?

The above logically leads to the second question: what, if any, role is there for ESWs if and when Afrikaners achieve self-determination?

I am not going to dwell on the Anglo-Boer War and the remaining bitterness still being felt in some circles towards the English-speakers. As far as I am concerned, both the Afrikaners and ESWs are currently in the same boat, and should be united against a common enemy, rather than dwelling on the past: the racist ANC regime and its criminal accomplices (if not the ANC’s criminal officials and office bearers.)

One reality in terms of most ESWs is that there is not such a clear sense of a national identity among ESWs. I’ve yet to hear an ESW describe himself as anything but a South African. However, most sane realists realize by now that there is in fact no such a thing as a South African nation, especially not if you’re white. To call yourself a South African is therefore pretty vague and to my mind an unsatisfactory description. The ANC regime constantly makes it abundantly clear that whites are, in Thabo Mbeki’s immortal words, “settlers who have yet to depart” or “colonialists of a special kind.” If there is a South African nation, as opposed to a geographical area, it is definitely uniformly black, with very little room for whites.

Perhaps because most ESWs lack a separate national identity, it will of necessity have to be Afrikaners who will lead our own struggle, similar to the ANC’s, to achieve self-determination. Except for a few ESWs who think an independent Western Cape is a good idea, I detect very little separatist thinking amongst ESWs. As for the question as to whether Afrikaners will welcome only Afrikaners into the fold, should we achieve self-determination: there’s no simple answer. I once again refer to the example of Steve Hofmeyr’s children. Are they Afrikaners? Do we do a language test and grant citizenship in an Afrikaner republic to Steve on the basis of that, but not his kids?

Another question is whether ESWs would like to associate themselves with Afrikaners, even if offered the opportunity.

It is a fact that ESWs have historically been of a much more liberal persuasion than most Afrikaners. Helen Suzman, with her almost exclusively ESW and Jewish constituency in Johannesburg’s leafy suburbs, was for years the sole liberal member of parliament. Would liberal, northern-suburbs ESWs want to have anything to do with the Afrikaners at all, or are they happy to rearrange the deck chairs on the South African Titanic and flee back to London when the chips are down?

On the other hand, it is a fact that ESWs are for reasons of ethnicity and intermarriage the closest relations Afrikaners have in Southern Africa. A lot of ESWs no longer have any British roots or relatives. Afrikaners have much more in common with ESWs than with Zulus (or Mongolians), for that matter. A large proportion of the ESWs are equally as disillusioned with the so-called Rainbow Nation as Afrikaners are. They also suffer the same racist discrimination at the hands of the ANC regime as Afrikaners do. Do Afrikaners abandon the ESWs if Rwanda’s genocide becomes South Africa’s reality too?

If I am really pressed to provide a straight answer as to whether I think Afrikaners should allow ESWs to participate in Afrikaners’ self-determination, and knowing full well many ESWs would have political, cultural and linguistic objections, I would have to say a qualified yes.

One thing that I think most Afrikaners striving for self-determination agree upon, is that our language and culture are completely non-negotiable. If there is an independent Afrikaner Authority, similar to the Palestinian Authority, or an independent Afrikaner state, Afrikaans will be its sole official language. Nobody wants to control what languages people speak behind closed doors, but all government functions and all state broadcasting will for example be in Afrikaans, finish & klaar. There is in this sense no difference between Afrikaners, the Germans and the French, who also wouldn’t dream of having other languages as their official language. This in and of itself may discourage many ESWs from joining the Afrikaners’ cause. Many of them may rather consider English-speaking countries such as Australia or the UK.

Does that leave ESWs as mere potential immigrants? I agree with Dr Dan Roodt, the leader of Praag, when he says that any independent Afrikaner Authority or Afrikaner state should apply the same immigration criteria as European countries. Afrikaners, as defined by the definition elsewhere in this document, should in my opinion automatically qualify for citizenship. Anybody else would be free to apply for citizenship, subject to an oath of loyalty and to other criteria like skills, lack of a criminal record, health, education, a waiting period and a language test. All of these are nothing sinister and are in fact exactly the kind of criteria countries like the UK and Germany would apply to prospective immigrants.

I would personally also say there is a case to be made for extending a once-off offer of asylum or refugee status to ESWs who suffer from racist persecution and crime at the hands of the ANC regime. Afrikaners could certainly not stand idly by if, God forbid, South Africa threatens to become another Rwanda and our ESW brothers are about to suffer a genocide. This should, however, be subject to the understanding that any Afrikaner self-determination or independent state would be of an Afrikaner nature in terms of language and culture, and that refugees would be expected to assimilate and adopt the Afrikaner culture.

The above will admittedly not appeal to all ESWs, but then they are free to savour the many delights Africa and the so-called Rainbow Nation have in store for those of an unfashionable shade of pigmentation.

Source: SAmizdat Blog
http://antonbarnard.praag.co.za/?p=1292

I due razzismi del Sudafrica


domenica, maggio 3, 2009, 09:55 PM - Articoli

Se ne parla poco sui giornali e sui media, ma ormai, grazie a Internet e a qualche coraggioso reportage, la verità, la tremenda verità, sta emergendo: in Sudafrica è in atto un lento ma costante genocidio della minoranza bianca, i Boeri, padroni della Nazione ai tempi dell’apartheid, oggi bersaglio continuo di aggressioni mortali, linciaggi, stupri e intimidazioni. Per rendersi conto dell’entità del fenomeno, sarà sufficiente snocciolare alcune cifre: più di 30.000 bianchi uccisi dalla fine dell’apartheid e oltre 70.000 le donne bianche stuprate, talvolta solo allo scopo di trasmettere loro il virus dell’AIDS, endemico tra i neri sudafricani. Per un approfondimento in tal senso invito i lettori a navigare nei link in fondo all’articolo, avvertendoli però che alcune immagini sono violentissime e potrebbero risultare disturbanti. Ma, d’altronde, è anche bene che i lettori si rendano conto del fallimento delle politiche di integrazione, in Sudafrica e non solo, e questa volta non certo per colpa dei bianchi.

Quello che è ancora più grave è il fatto che questa Nazione, un tempo la più ricca d’Africa, dove i neri, sebbene segregati, vivevano molto meglio che nel resto del continente, oggi si sta impoverendo sempre più, per colpa di una classe dirigente di colore incapace, corrotta e ignorante. Una classe dirigente che ricalca fedelmente tutti i difetti dei politici africani, senza nessuna qualità. Ma, stando a molti esperti e osservatori internazionali, il peggio arriverà dopo la morte di Mandela, che riesce ancora a tenere relativamente unito il paese grazie al suo prestigio. Subito dopo i suoi funerali è probabile che in Sudafrica si scateni l’inferno, prima contro i bianchi ma, contestualmente, anche tra le varie etnie di colore che, da secoli, si fanno la guerra per antiche rivalità tribali. L’odio razziale alla rovescia dunque finirà per divampare e coinvolgere anche i neri, mandando in frantumi i sogni ingenui di chi, finito l’apartheid, sognava il migliore dei mondi possibili.

Del resto che le violenze tribali non risparmino le stesse comunità di colore si è visto proprio l’anno scorso, allorquando masse inferocite di sudafricani disoccupati hanno attaccato comunità di immigrati nigeriani e dello Zimbabwe, accusati di sottrarre lavoro agli autoctoni. Risultato degli scontri: decine di morti (alcuni bruciati vivi) e centinaia di feriti. Bell’esempio di solidarietà in nome della negritudine: peccato che le rockstar cialtrone alla Bob Geldorf e alla Bono, sempre pronte a farsi pubblicità e a rimpinguare i loro conti bancari miliardari grazie alle ingiustizie planetarie, si siano dimenticate di quanto accadeva sotto gli occhi del mondo e non abbiano speso una parola, dico una sola parola, per la vergogna sudafricana.

E che dire della scrittrice premio Nobel Nadine Gordimer, una volta paladina dei diritti dei neri e oggi rapinata per ben due volte da alcuni dei suoi ex protetti? Ha tentato di minimizzare, di far passare quanto accade nella sua Nazione come un periodo di turbolenze destinato a smorzarsi nel tempo, ma la verità è che può ritenersi fortunata di essere ancora in vita, perché ad altre signore bianche è andata molto peggio: a cominciare da una povera vecchietta che è stata bollita viva in un calderone, per continuare con tante altre vittime inermi, come documentano le foto nei siti sottoindicati. I bianchi sudafricani oggi sono costretti a girare armati e a vivere reclusi in fattorie o quartieri trasformati in bunker e molti ormai si sono trasferiti all’estero, a cominciare dal grande scrittore John Coetzee, molto onesto nel descrivere il dramma del suo Paese, ma che oggi vive al sicuro in Australia.

Ma perché questo complice silenzio della stampa internazionale, specie di sinistra, che una volta era prodiga di informazioni sulla “vergogna dell’apartheid”? Semplice, è un altro caso di disinformazione dovuta alla dittatura del politically correct, in base alla quale non sta bene, non è educato mostrare i fallimenti del terzo mondo. Però, se per caso la polizia fa un occhio pesto a un negro in Italia, c’è subito la premiata ditta S.V.T. (Santoro, Vauro e Travaglio) pronta ad esibirlo in televisione e strapparsi i capelli, accusando l’Italia intera di razzismo e disumanità.

Qualche anima pia “no global”, su Internet, ha avuto la faccia tosta di scrivere che, in fondo in fondo, ai bianchi sudafricani il trattamento che ricevono “…gli sta bene, per via dell’apartheid e perché il Sudafrica non è casa loro.” Peccato però si dimentichino alcuni particolari importanti: primo, le stragi contro i bianchi seguite alla decolonizzazione sono avvenute anche in Nazioni che non conoscevano l’apartheid, ad es. in Namibia, in Uganda e nello Zimbabwe, oggi ridotto in miseria dalla follia del dittatore Mugabe.
Secondo, la logica “ognuno a casa sua” dovrebbe valere anche per gli invasori che sbarcano ogni giorno a centinaia sulle nostre coste o che delinquono da clandestini in tutta Europa, giusto? Invece no: qui valgono i due pesi e le due misure, perché se qualche europeo osa protestare viene subito etichettato come razzista.

Terzo, come spiegano le anime belle della sinistra le violenze dei neri contro altri immigrati dello stesso colore? Anche questa vergogna è colpa del colonialismo bianco e della segregazione razziale?

Quarto: come spiegano che il Sudafrica dei neri oggi stia cadendo a pezzi, tanto che si sta pensando di annullare i Mondiali di Calcio previsti per il 2010 per insufficienti garanzie di sicurezza, mentre una volta, apartheid o no, l’economia marciava alla grande e i benefici ricadevano anche sulla popolazione di colore? Al punto che oggi non è raro sentire dei sudafricani neri che ammettono, senza tanti peli sulla lingua, che “si stava meglio quando si stava peggio”, come documentato in alcune interviste nei siti qui allegati.

A tal proposito vorrei anche fare una precisazione, attinente al titolo di questo articolo: si parla tanto di razzismo in senso generico ma non si è mai osservato che esistono due forme di razzismo, opposte tra loro. C’è il razzismo delle culture più evolute nei confronti di quelle che lo sono meno, come appunto nel vecchio Sudafrica o negli Stati segregazionisti del Sud degli USA. Questo razzismo, per quanto odioso e condannabile, ha però il merito di portare qualche ricaduta vantaggiosa alle comunità oppresse, non in termini di libertà, certo, ma quanto meno in termini di pace sociale, relativo benessere e sviluppo culturale: ad es. è noto che la grande tradizione della musica afroamericana si è potuta sviluppare grazie all’incontro tra il talento dei musicisti di colore e il repertorio vocale o gli strumenti della tradizione bianca.

C’è poi un secondo razzismo, di segno opposto e assai più devastante, che è quello di civiltà o comunità meno sviluppate che, per tutta una serie di circostanze, si trovano ad avere il coltello dalla parte del manico e ne approfittano per “regolare i conti” con chi è più evoluto: e questo è appunto il caso del Sudafrica odierno. E’ un razzismo decisamente peggiore del primo poiché finisce per avvolgere in una spirale distruttiva gli stessi che lo hanno fomentato, in un bagno di sangue all’insegna del “cupio dissolvi”. E’ un razzismo alimentato dalla frustrazione, dall’ignoranza, dal desiderio di scaricare tutte le responsabilità sull’altro, come appunto sta succedendo in Sudafrica, dove tutte le colpe dell’attuale dirigenza vengono addebitate agli ex “sfruttatori” bianchi. L’economia sta andando a pezzi? L’AIDS si diffonde a macchia d’olio perché un Ministro della Salute demente raccomanda infusi a base di aglio e barbabietole per combattere il virus? La criminalità sta causando morti anche tra gli stessi neri?

No problem, è sempre colpa dei bianchi, pertanto andate, ammazzate, stuprate e linciate, purché vi sfoghiate mentre i politici neri ruba tutto quello che possono prima di tagliare la corda e andare a godersi i miliardi nella pacifica e ariana Svizzera.

Del resto questa forma di razzismo dovuto a risentimento e frustrazione è vecchio quanto il mondo: emerge dalle pagine del Vecchio Testamento, nel quale è ricorrente il disprezzo degli Ebrei per gli Egiziani, assai più civili ed evoluti. E’ emerso con l’uccisione della filosofa e matematica alessandrina Ipazia, linciata da una folla inferocita di cristiani, ubriachi di rancore e odio per una donna colpevole di genialità ed eccellenza culturale.

Emerge dalla distruzione da parte di altri cristiani, bigotti e ignoranti, delle vestigia dell’antichità classica, seguiti a ruota dai conquistatori islamici che definivano “età dell’ignoranza” i gloriosi secoli del paganesimo greco e romano. Ed è emerso in anni recenti, con la distruzione dei giganteschi Buddha di pietra da parte dei Talebani afgani.

Se ne ricordino bene tutte le anime belle pronte ad accusare l’Occidente di peggiori misfatti, ma complici dei tanti genocidi di segno opposto che stanno affossando, forse per sempre, le beate illusioni della società multietnica.

Oggi in Sudafrica e domani…

Chissà?

Per saperne di più:

http://censorbugbear-reports.blogspot.com/
http://www.stopboergenocide.com/index2.html
http://www.dienuwesuidafrika.blogspot.com/
http://www.praag.co.uk/
http://sagenocidemonitor.wordpress.com/
http://www.genocidewatch.org/BoersSlain01.htm
http://www.africancrisis.co.za/Home.php
http://iluvsa.blogspot.com/

Oorsprong: Congredior
http://www.congredior.eu/index.php?entry=entry090503-215555

Age of denial

by Wayne G
2010-01-20 07:37

The age of denial is upon us with the ANC spearheading the movement. It is the latest remedy used by the ANC to denounce and rebuff anything that has a negative impact on their not so squeaky clean reputation abroad and their tolerance of criminality and mediocre methods of dealing with it. With the Soccer World Cup on its way this tactic has gone into overdrive.

The lies about the international misconception of violent crime in South Africa are oozing out of the mouths of our politicians like drunken dribble. We have suddenly become a "safe country" with very little violent crime or criminals.

Maybe back in the Stone Age you could have got away with denying the facts around a violent criminal attack or robbery because witnesses were scarce, recording equipment was non existent and lawlessness was the order of the day.

What our current government needs to understand is whether they admit to it or not, guilt is assessed on its merits and the proof around the alleged actions. You cannot simply say "I didn't do it", or "it didn't happen" or "I don't know" if there is overwhelming evidence to the contrary, you did do it, it did happen and you do know.

The problem is in South Africa you can say it and get away with it. There is however evidence that can substantiate that this country is extremely dangerous and the likelihood of you getting robbed at gun point is a betting mans dream the odds are so good. What amazes me most is how easily journalists can find these violent criminals to interview them yet they evade police for years.

The latest furore is around the SWC and overseas companies selling self defence items such as bullet proof vests, stab proof vests and other protective gear to tourists coming to the world cup. Good for them, prevention is better than the cure and if criminals were malaria mosquitoes South Africa is a high risk area where Anopheles Gambiae are as thick as thieves and anti-violent attack precautions are critical.

Unsuspecting tourists are sitting ducks for our hardened free roaming thugs.
According to our government these protective items are not necessary because we don't have a crime problem and we are being falsely represented on the international stage. Wake up ANC, we live in a dangerous country in comparison to Europe and America where the majority of international soccer tourists live. They can be forgiven for feeling a little insecure when visiting a country with 50 murders a day, daily violent armed robberies, countless rapes, car hijackings and other violent attacks.

It is time the ANC stop using denial tactics to brainwash the masses and desensitise them from reality. It doesn't work, just because they vote for you don't be so naïve as to think they believe everything you say. It is clearly evident that the majority of the voters vote with their hearts and gratitude for the ANC’s endurance through the struggle and not with their brains.

These same citizens live amongst the killers, rapists, robbers and psychopaths and it's difficult for all of us listen to the hogwash bleated out by our ministers and SAFA leaders who say we are safe and crime is over exaggerated. Surely there must be a problem when you are a deputy minister of self enrichment, minister of luxury procurement or a youth leader of woodwork protected from crime and threat with 10 body guards each. Please then explain to a tourist why wearing a bullet proof vest is wrong if someone as unimportant as Malema has body guards 24 hours a day and most people live in prisons created around their homes to keep the evil out.

When confronted with the overwhelming evidence that South Africa is an often lawless dangerous hunting ground for hardened violent criminals who will kill you for a cellphone or less it is understandable that tourists may feel a little frightened and want to protect themselves. It is their right, and if they want to wear protective clothing then that's ok. Don't slam their choices because of our problems and inability to deal with violence.

We live in the global village and information travels fast and bad news even faster. Western countries value life a lot more than Africa does and that shows in the way they deal with violent crime and murder. Violence is not tolerated and is not swept under the carpet to protect their image. The West has their fair share of white collar fraud and corruption, but it's the senseless uncontrolled violence and death that scares them for obvious reason. Maybe its time we put human rights for criminals on hold until we have a country whose citizens respect life and have rooted out this violent disease that is killing our country and holding it to ransom.

Botswana has a zero tolerance approach to violent crime and if you compare our tragically high violent crime stats with theirs the proof in their approach to dealing with violent crime would be evident. I think most tourists when given the facts would prefer a world cup in Botswana. It's a lot safer and criminals are dealt with swiftly and strictly unlike our country where criminals share our rights regardless of their crime. I'd feel happier if my taxes were buying rope to hang these animals with instead of feeding and housing them .Maybe then tourists would come here without having to buy stab proof vests and just enjoy our beautiful country without fear of attack.

I guess just living here makes you a denial expert which is a huge part of our defence mechanism which justifies living amongst some of the most psychotic criminals in the world. Those who do wake up from the utopia of denial usually pack up and immigrate to Australia, Canada or New Zealand where you are more likely to die from old age than a bullet, knife or other home made weapon used by one of our "imagined criminal attackers". Until the ANC stop denying the facts we are destined to be passenger's onboard downward spiral.

Source:News24
http://www.news24.com/Content/MyNews24/YourStory/1162/5159acbb37794f7ead345bc3be8452e4/20-01-2010-07-37/Age_of_denial

Weg met Afrikaans as onderrigtaal – jong Rooies

Die Gekombineerde Skool Christiana.

2010-01-30 23:34

Carien Kruger

“Afrikaans is ’n bose gees en moet as onderrigtaal afgeskaf word.”

Só sê mnr. Gaolatlhe Kgabo, ’n sekretaris van die SAKP-jeugliga in ’n wyk in Christiana.

Dié wyk het op 22 Januarie ’n optog na die Gekombineerde Skool Christiana, ’n Afrikaanse skool, gehou en ’n memorandum aan die onderwysdepartement van Noordwes oorhandig.

Daarin vra Kgabo dat Engels Afrikaans as onderrigtaal moet vervang.

Hy trek só sterk teen Afrikaans te velde dat die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) die afgelope week ’n klag van haatspraak by die Menseregtekommissie (MRK) ingedien het.

Die memorandum lui onder meer: “It is further high time that the so called lion (white man) no longer sees an impala (black man) as its daily bread.”

Afrikaans is volgens die SAKP-jeug­liga ’n “reuse-Goliat in ysterklere” wat die reg tot opvoeding in die Vryheidsmanifes weerspreek.

Kgabo het Vrydag aanRapport gesê die hoërskool in die township Utlwanang, die enigste Engelse skool in die Christiana-omgewing, is oorvol en die naaste ander skool met Engelse onderrig is in Bloemhof.

Daarom moet Christiana se skool nou Engels word om die leerlinge te help akkommodeer. Die uitgesproke Kgabo sê hy het nie sy mes in vir Afrikaanssprekende mense nie, maar wel vir Afrikaans “as stelsel”.

“As ek die president of God was, sou ek Afrikaans laat afskaf het.”

Me. Gugu Ndima, nasionale woordvoerder vir die SAKP-jeugliga, sê hulle ondersteun hul streektak se Christiana-memorandum. “Onderrigtaal word gebruik om sekere studente te marginaliseer.”

Oor die klag by die MRK het sy gesê wat vir sekere mense haatspraak is, is vir ander bloot ’n uitlaatklep vir hul frustrasie.

Mnr. Paul Colditz, uitvoerende hoof van Fedsas, sê die fout in die onderrigstelsel word op die verkeerde plek gesoek.

“Desperate leerlinge gryp na funksionele en doeltreffende skole vir hoop.”

Dis uiters belangrik om “die pleidooi agter die rassistiese opmerkings raak te sien”: die departement moet toesien dat elke skool toegerus is om hoop vir die leerlinge en gemeenskap te bring.

Volgens Colditz is die hele kwessie duidelik polities georkestreer. “Volgens ons inligting is daar nie ’n gebrek aan ruimte vir onderrig van leerlinge in Engels in daardie omgewing nie.

“In elk geval is Christiana sodanig vol dat hulle nie na parallelmedium kan oorskakel nie.”

- Rapport

Oorsprong:Rapport
http://www.rapport.co.za/Content/Suid-Afrika/Nuus/2315/1565f41ac7244a21ac2a19f62b3d0c17/30-01-2010-11-34/Weg_met_Afrikaans_as_onderrigtaal_%E2%80%93_jong_Rooies

Boef skiet Oos-Randse dokter dood, wond makker

2010-01-24 23:42

Wolfram Zwecker

’n Middeljarige mediese dokter van Kempton Park wat reeds jare sy praktyk in Van Riebeeckpark bedryf, is Vrydagaand deur een van twee aanvallers by die agterdeur van sy huis doodgeskiet.

Dr. Koos van Staden (55) is net ná 20:00 by sy huis in Amarillolaan, Edleen, oorval. ’n Bakleiery het ontstaan en een van die aanvallers het Van Staden vier keer in die bors geskiet, het konst. Nelda Hlase, polisiewoordvoerder, gistermiddag gesê.

Die rower wat Van Staden geskiet het, het blykbaar ook sy makker in die been gewond.

Dié man is op die toneel behandel voordat hy na die hospitaal gebring is, het die voormalige Beeld-joernalis Hennie Brandt, wat net ’n paar huise daarvandaan woon en die skietery gehoor het, gistermiddag gesê.

“Ek het die een gesien wat in die been gewond is en is oortuig dat dit dieselfde een is wat my in Oktober aangerand het toe hulle by ons ingebreek het,” het Brandt vertel.

Hy het die polisie gisteroggend laat weet van sy vermoede dat dit dieselfde aanvallers was wat hom en sy vrou in hul huis aangerand en aangehou het.

Volgens Hlase het die ander aanvaller vermoedelik in ’n Volkswagen Polo gevlug wat ’n ent daarvandaan in Modderfonteinweg teen ’n Mercedes-Benz gebots het.

Die polisie was kort ná die ongeluk op die toneel, maar daar was niemand in die Polo nie.

Die insittendes van die Mercedes-Benz is nie ernstig beseer nie.

Twee onwettige immigrante is kort daarna naby die ongelukstoneel deur die polisie in hegtenis geneem.

Die vermoede word ondersoek dat een van hulle moontlik met die aanval en moord op die dokter verbind kan word.

Van Staden word oorleef deur sy vrou, Hannah, en twee dogters uit ’n vorige huwelik.

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/34f1f78e38874f89a804fe1075d35073/24-01-2010-11-42/Boef_skiet_Oos-Randse_dokter_dood,_wond_makker_

Kapers val man aan; los hom vir dood

Mnr Thys Diedericks van Polokwane wat tydens 'n kaping erg aangerand is.

2010-01-29 10:14

Marietie Louw-Carstens

Polokwane (Pietersburg). – “Ons haal steeds grond en sand uit my pa se ore en onder sy naels uit.”

So het me. Mariëtte Diedericks gister gesê ná die aanval Dinsdagnag op haar pa, Thys (52), eienaar van Limpopo Trekkers.

Diedericks moes bebloed deur die veld kruip nadat kapers hom erg aangerand en naby Mankweng, sowat 30km van die stad, gelos het. Hy was sowat drie uur lank bewusteloos voordat hy in die veld wakker geword het van ’n harde reënbui. Hy het onder meer ’n skedelfraktuur en erge gesigbeserings opgedoen.

Me. Diedericks het gesê albei haar pa se enkels is verstuit en bene in sy hande is gebreek. Sy regteroor is byna afgeskeur.

Volgens haar het hulle Dinsdag omstreeks 20:00 begin bekommerd raak toe hy nie tuiskom of een van sy drie selfone beantwoord nie. Hy is as vermis by die Polokwane-polisie aangemeld.

Diedericks het Dinsdag in die Louis Trichardt-gebied gewerk. Hy het omstreeks 18:00 by The Crossing-winkelsentrum, langs die R71, verbygery. Hy wou daar inry om iets te ete te kry.

“My pa sê hy was in sy bakkie in die verkeer toe hy oorval is.”

Vier kapers het hom agterop sy Isuzu King Cab gegooi. Hulle het op die R71 na Tzaneen gery.

Volgens me. Diedericks het hulle haar pa in ’n stuk veld naby Mankweng afgelaai. Hy is daar onder meer met knuppels en ’n knopkierie geslaan.

Die kapers het sy selfone, gereedskap, die bakkie, bankkaarte en geld gesteel. ’n Bedrag is ook kort voor middernag by ’n kitsbank in Mankweng uit sy bankrekening onttrek.

Nadat hy sy bewussyn herwin het, het hy tot by ’n grondpad gekruip.

Hy is eergister omstreeks 09:00 in die Mankweng-hospitaal opgespoor en in die Limpopo Medi-Clinic in die stad opgeneem.

Niemand is nog weens die kaping en aanval gearresteer nie. Sy bakkie (registrasienommer BPY 056 L) is nog soek.

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/26d106e84b874c5598c05a6555b93104/29-01-2010-10-14/Kapers_val_man_aan_los_hom_vir_dood

‘Polisielede’ roof, skok boer en sy gesin

2010-01-28 23:37

Marietie Louw-Carstens

Swaar gewapende mans in polisie-uniforms het ’n boer en sy gesin vandeesweek op ’n plaas in die Mokopane (Potgietersrus)- distrik vasgebind en herhaaldelik met skokstokke geskok.

Die agt aanvallers het ook plastieksakke oor die koppe van mnr. Okkie Malherbe (63) en sy vrou, Emmerentia (53), van die Olerm-boerdery op die plaas Doelen getrek. Malherbe se kleindogter, Kaycee (5), was histeries tydens die aanval.

Malherbe se seun, WD (34), het gesê die aanval het sowat twee uur geduur, “maar dit het soos ’n ewigheid gevoel. Daar was moord op hul gesigte”.

Malherbe jr. het gesê hy het Dinsdag by sy pa en stiefma gaan eet. Net ná 19:00 het ’n Isuzu-bakkie en ’n Toyota Corolla met ’n blou lig op die dak voor die plaashuis stilgehou.

Drie van die agt mans het polisie-uniforms aangehad. Die res was in “netjiese klere, soos speurders dra”.

“Ons het gedink dit is die polisie en toe het ek die deur oopgemaak. Hulle het semi-outomatiese masjiengewere op my gerig.”

Volgens Malherbe jr. het die aanvallers gesê hulle is van Gauteng se polisie en ondersoek onwettige vuurwapens. Sy pa het identifikasie gevra en die mans het “’n stuk papier en kaartjies vinnig rondgeswaai”.

“Ons kon sien dit is nie polisiekaartjies nie en het gesê ons gaan die Mokopane-polisie bel. Dit is toe dat hulle hul klapmusse opsit.”

Hulle het geld en kluissleutels gevra. Die aanvallers het Malherbe jr., sy pa en stiefma en ook sy suster, Zia, en haar dogtertjie, Kaycee, se hande vasgebind.

“Ek is aangesê om op die bank te lê met my gesig na onder. Ons mag niks gesê het nie en kort-kort voel jy ’n wapen teen jou kop.”

Malherbe jr. het gesê die aanvallers het hulle, maar darem nie Kaycee nie, verskeie kere met skokstokke geskok.

Die aanvallers het Malherbe sr. na ’n nabygeleë gebou gevat waaruit die familie die onderneming Limpopo Meat Packers bedryf. Hy het die kluissleutels aan hulle gegee. Hulle het sy skoene uitgetrek en ’n plastieksak oor sy kop getrek. Hulle het glo R120?000 gebuit.

Die aanvallers het hom terug huis toe gedwing en hom en sy vrou na hul kamer gevat.

’n Plastieksak is ook oor mev. Malherbe se gesig getrek.

“Hulle is gewurg. Dit het gevoel of ek wil mal word toe ek dit hoor, maar ek kan niks doen nie,” het Malherbe jr. gesê.

Werknemers van die Malherbes wat in ’n woonstel naby die hoofhuis woon, het onraad vermoed en ’n alarm geaktiveer.

“Toe die alarm afgaan, toe slaan hulle op die vlug. Hulle het my bakkie gevat, maar dit later op ’n plaaspad gelos. My pa en stiefma se selfone is ook gesteel.

“Ons voel uitgelewer, wat moet ’n mens doen as mense met polisie-uniforms en ’n blou lig by jou stop? Hoe moet jy weet wie jy kan vertrou?”

Supt. Ronel Otto, provinsiale polisiewoordvoerder, het gesê ’n spesiale taakspan is aangestel om na die aanvallers te soek.

- Beeld

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/c8952aa23d084b44b56fab84c3d2a3c7/28-01-2010-11-37/%E2%80%98Polisielede%E2%80%99_roof,_skok_boer_en_sy_gesin

Verkragters ‘gaan nou lekker leef’

Pitso Kapelo (links) en Edwin Molefe verlaat die hof nadat hulle tot onderskeidelik 21 en 16 jaar effektiewe tronkstraf gevonnis is weens onder meer verkragting.

2010-01-28 23:47

Linda de Beer

Klerksdorp. – Drie mans wat twee susters in 2008 herhaaldelik voor ’n vierjarige meisie verkrag het, is gister hier tot tussen 16 en 25 jaar effektiewe tronkstraf gevonnis.

Edwin Molefe (20), Pitso Kapelo (18) en Steven Selebale (25) het die twee susters van onderskeidelik 61 en 67 jaar oud in Maart 2008 in die vroeë oggendure in hul huis in Alabama oorval en onder meer in die kombuis, badkamer en slaapkamer verkrag. Hulle het die huis daarna geplunder.

Die oudste suster, nou 68, het tydens die voorval ’n beroerte gekry. Adv. Christo Roberts, senior staatsadvokaat, het in sy betoog voor vonnisoplegging in die rondgaande hof gesê sy is sedertdien ’n “lewende lyk” in ’n rystoel.

Die jongste suster het Molefe, Kapelo en Selebale uitgeken as jeugdiges wat meer as een keer kos en water by hul huis gevra en gekry het. Die susters was “vooraanstaande gemeenskapslede” wat ’n sopkombuis by ’n skool bedryf en vir behoeftige bejaardes help sorg het, het kapt. Melody Pieterse, ondersoekbeampte van Klerksdorp se speurtak, gesê.

Een van die susters se vierjarige kleindogter het tydens die voorval by hulle gekuier.

Sy was in die slaapkamer tydens die verkragtings.

Regter Frits van Oosten het in sy vonnisoplegging verwys na die trauma wat dié meisie opgedoen het. Die meisie se ouma het ná die vonnisoplegging gesê dit maak nie saak hoe lank die beskuldigdes tronk toe gaan nie, dit sal nie die lewe terugbring wat sy voor die voorval gehad het nie.

“Hulle gaan nou deur die staat versôre word en ’n lekker lewe in die tronk hê. Hulle weet wat gaan hulle môre eet.

“En ek sit met die knou van die vernedering wat ek deurgemaak het,” het die vrou gesê.

Sy woon by haar kinders.

Die huis waarin sy en haar suster gebly het, het maande ná die voorval afgebrand. Hul broer is in dié brand dood.

Molefe, Kapelo en Selebale het skuld ontken op al die aanklagte.

Molefe is eindelik tot 21 jaar effektiewe tronkstraf gevonnis, Kapelo tot 16 jaar en Selebale tot lewenslank of 25 jaar.

Die aanklagte het ingesluit verkragting, huisbraak met die opset om te roof en roof met verswarende omstandighede, asook ’n aanklag wat verband hou met die pleeg van ’n seksuele misdryf voor ’n minderjarige.

Van Oosten het Molefe en Selebale se aansoek om verlof tot appèl geweier.

- Beeld

Oorspong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/5cfe4c9f03c94d599d4c9beae0321bc0/28-01-2010-11-47/Verkragters_%E2%80%98gaan_nou_lekker_leef%E2%80%99

Ek wil nie langer in SA woon, sê 12-jarige

deur Izana Zaaiman

2010-01-28 21:18

Ek is 12 jaar oud en in gr. 7 by die Doxa Deo-skool in Pretoria-Oos. My gunsteling-tydverdryf is lees. Ek verslind boeke, tydskrifte en ook Beeld.

Ek het einde November begin om alle negatiewe opskrifte en spotprente in Beeld uit te knip vir ’n plakboek om ’n geheelindruk van geweld en rassisme in ons land te kan vorm.

Ek het ook opskrifte ingeplak wat die agteruitgang in ons land op alle vlakke uitlig. Binne slegs twee weke het die taak so omvangryk geword dat ek dit gestaak het.

Ek kan nie help om te wonder waarom ons in Suid-Afrika woon en nie eerder emigreer nie. Suid-Afrikaanse kinders is stukkend: Ons word groot in tye met baie spanning en angs.

Ons hoor wanneer volwassenes praat oor veiligheid by ons huise, winkelsentrums en in ons motors. Ons hoor en lees van plaasaanvalle, kapings, rooftogte, verkragtings, korrupsie, agteruitgang van munisipale dienste en gebrek aan gehalte-onderrig.

Ons wil nie emosioneel afgestomp raak deurdat ons gewoond raak aan die onnatuurlike gebeure en situasies in ons land nie. Ons wil graag geborge voel in ons land. Maar hoe kan ons? Wanneer ’n mens ’n koerant oopvou, word jy gekonfronteer met die negatiewe.

Ek wil nie langer in Suid-Afrika woon nie.

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/MyBeeld/Briewe/1976/6e7c5115f3834614b3158370d279208a/28-01-2010-09-18/Ek_wil_nie_langer_in_SA_woon,_s%C3%AA_12-jarige

‘Dra my deur, Here, want dis te veel vir my’

2010-01-30 00:22

Linda de Beer

Die lewens van die twee susters wat in 2008 herhaaldelik deur drie jong inbrekers verkrag is, het ná die voorval onherroeplik verander.

Dit blyk uit ’n hartroerende brief deur die jongste suster (62) wat tydens die verkragters se verhoor by die rondgaande hof in Klerksdorp ingehandig is. Haar ousus (68), saam met wie sy 37 jaar lank gebly het, het tydens die verkragtings ’n beroerte gekry en is nou in ’n rolstoel.

“Ek het ook gevoel soos een wat ’n beroerte gekry het. Ek het net uitgeroep: ‘Here, wees my genadig! Laat ek tog nie sink, want ek is ook net ’n mens soos ander.

“Dra my deur, Here, want dis te veel vir my. Alles van ons is in fladders geskeur,” lui die brief.

Edwin Molefe (20), Pitso Kapelo (18) en Steven Selebale (25) is eergister tot tussen 16 en 25 jaar effektiewe tronkstraf gevonnis weens die middernagtelike inbraak en die verkragting van die susters by hul huis in Alabama. Een se vierjarige kleinkind het van die verkragtings aanskou.

Die jongste suster skryf in haar brief hoe sy haar ousus mis. Sy sien haar soms weke lank nie. Sy bly nou by haar kinders in Alabama en haar suster in ’n ouetehuis in Klerksdorp. Hul huis het ná die inbraak en verkragtings afgebrand terwyl hul broer, wat toe alleen daar gebly het, geslaap het. Hy is in die brand dood.

“Vandag voel ek soos ’n voël wat van die een boom na die ander gaan. Ons het ons selfrespek verloor, net deur kinders (die jong verkragters). Soms voel ek soos een wat alles uitgedrink het en vir niks gesorg het nie,” skryf sy in die brief.

Die oudste suster se twee dogters het by die hof gesê hul ma en tannie was onafhanklik en het na baie mense in die gemeenskap omgesien. Nou is daar ’n ekstra las op hul kinders om na hulle om te sien en hul karige staatspensioen aan te vul.

“Dit maak nie saak hoe lank hulle (die verkragters) tronk toe gaan nie. Geen vonnis in die wêreld sal my ma se lewe terugbring soos wat dit was nie,” het een van die dogters gesê.

- Beeld

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/54cd14a0485f4ae487db107cfad56d55/30-01-2010-12-22/%E2%80%98Dra_my_deur,_Here,_want_dis_te_veel_vir_my%E2%80%99

Sunday, 24 January 2010

Of Human Sacrifice


Written by Sybille

We often see the inexplicable behaviour of dolphins or whales committing mass suicide by beaching themselves. Scientists theorise and look for explanations, but overlook the most obvious, logical explanation.

They do it because a few of the pod head for the beach and the rest just follow. Just like we see in humans who follow what they perceive to be the “leaders” and never hesitate to follow these leaders over the cliff of racial extinction without a pause.

This phenomenon is called group thinking, and we do not even realise that we do this, that it is part of our human nature to try and fit in. Not to be kicked out of the herd, this is written in our genes, it was a necessary part of our survival in ancient times. If you were ostracized by the herd it meant your certain death by falling prey to wild animals or some other misfortune. Strength was in numbers.

The earthquake in Haiti is everywhere, the papers, television, magazines, all demanding a pound of flesh. Come on white man, cough up your money, you are white, they black so of course you have to take up your burden again by feeding, watering and giving your blood to the hostile hateful black masses.

And they do. TV commentators on the screens are urgently telling us that aid is coming too late, people are angry, and you have to do something. It’s your duty. If you want to be part of the herd, take up your burden. Accept your collective guilt for being white. You are better off than they are. Therefore it follows that somehow you must have taken it from THEM. Why else would it be your duty to look after them.

After all didn’t the French and British themselves sacrifice the white Frenchmen on that godforsaken island to the rage of the black slaves? To appease their blood lust some whites had to die in the cruellest, most horrible way. In a orgy of violence, many men, women and children were sacrificed to the dark Moloch.

Like throwing a bone to a savage dog, and we are still doing it, we members of the white race. In places like Kenya, women lay dead, legs spread, raped to death. Babies heads bashed in on the rocks, Angola, Mozambique, Belgian Congo. Missionaries, colonialists, good men, bad men.. all they have in common is that they are white.

Now it’s the turn of South-Africa.

Come on white man in Europe and America, throw us another bone. Tear off pieces of your white body and feed our need for your blood.

Then maybe, when we get to YOU, our bloodlust will be appeased.

White people avert their eyes, and throw their own white brothers and sisters on the altar, neatly tied up as a sacrifice. After all they lived practised separatism from the blacks. So these white murderers of their own kind soothe their consciences. They oppressed the poor blacks, this has to be our TRUTH. Else how will we look in the mirror?

They are relieved that the media avoid telling them too much about the uncomfortable truth. That they do not have to hear that the dead whites number in the thousands and thousands. That their blood is enough to swim in by now, that the gutters of Africa run red with the blood of other civilised white men and women. That old white women die because they open the door to feed a black man and give him water.

That, just like in Haiti, and Kenya, and Mozambique the last whites who were born in this godforsaken continent are being massacred, raped, starved, and exterminated.

Maybe some nights they lie awake and their eyes stray to the cradle of their baby. And for a fleeting second they wonder... what if? What if “they” kill my child one day, displace him in his homeland. But then they soothe themselves, no it can never happen. I am a good Christian. I pay taxes, work, and I am nice to black and brown people. They won’t kill me or my child. I will be spared because I am better than the evil white people who were colonialists. THEY deserved to die, I don’t, I vote for the right politicians. The ones who give us more abortion, so we can even kill our babies when they are old enough to have survived on their own.

These politicians make sure that our secularity is not contaminated by God. And they make sure that we do our “duty” and take in more black and brown refugees. After all, we love diversity.

If we just make more concessions, just try to be invisible, try hard enough to suppress our culture and adopt theirs instead. If we try hard enough to ignore that our white pensioners are freezing to death because the money isn’t enough anymore to provide for them, and for our new black slave owners, whom we must serve, because we are white and they are black. And our leaders say this is how it must be. We are doing it for our survival. If we just keep feeding them some more of our own, appease them, they will love us. Surely?

http://sybille.dienuwesuidafrika.com

Free State farmer murdered

Jan 23, 2010 11:29 AM By Sapa

A 59-year-old Free State farmer has been attacked and killed by three men on his farm in Ficksburg on Saturday, police said.

Sergeant Majang Mosupa said the incident occurred at around 5am at the Goodhope farm.

She said the farmer, Ernest Giefeke, went outside to feed his animals and water plants when he was attacked by the men.

"He was hit with (a) stone on the back of his head and his throat was cut with a knife, she said.

Mosupa said the three men then went into the man's house and demanded money and firearms from his wife at gunpoint.

But the woman managed to press a panic button, causing the men, who were also carrying a knife and a screwdriver, to flee on foot.

No arrests have been made and police are investigating a murder case.

Source:Times Live
http://www.timeslive.co.za/news/article274456.ece

Vrystaatse boer wreed vermoor

2010-01-23 17:33

Bloemfontein - ’n 59-jarige Boer van die Vrystaat is vroeg Saterdagoggend aangeval en na bewering deur drie mans op sy plaas in Ficksburg vermoor, het die polisie gesê.

Sers. Majang Mosupa het gesê die voorval het omstreeks 05:00 Saterdagoggend op die plaas met die naam Goeiehoop plaasgevind.

Die slagoffer Ernest Giefeke het na buite gegaan om sy diere en plante water te gee toe hy deur die mans oorval is, het sy gesê.

“Hy was met ‘n klip aan die agterkant van sy kop geslaan en sy keel is met ‘n mes afgesny,” het Mosupa gesê.

Die gewapende mans het daarna glo die huis binnegegaan en geld en vuurwapens by sy vrou geëis.

Die vrou het egter daarin geslaag om die noodhulpknoppie te druk. Die mans, wat ‘n mes en ‘n skroewedraaier by hulle gehad het, het geskrik en die toneel gevlug.

Niemand is nog in verband met die voorval in hegtenis geneem nie.

Oorsprong:Nuus24
http://www.nuus24.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1479/afc97b7d7129423a9f9cc9ef5ab77baf/23-01-2010-05-33/Vrystaatse_boer_wreed_vermoor

Boer sterf, vrou ernstig gewond toe 2 toeslaan

2010-01-23 02:22

Middelburg. – ’n Boer (59) is dood en sy vrou ernstig gewond in ’n plaasaanval gisteroggend net buite dié dorp in Mpumalanga.

Mnr. Johan Venter is in die kop geskiet. Sy vrou, Rentia (60), is in die maag en arm gewond. Sy was teen gister in ’n ernstige, maar stabiele toestand in die Life Health Midmed-hospitaal in Middelburg.

Die voorval het in die vroeë oggendure op die Venters se plaas, Keerom, aan die Stofbergpad plaasgevind.

Die aanvallers, twee mans, het by die huis ingekom deur een van die hoofslaapkamer se vensters oop te dwing.

Volgens insp. Lize Coetzee, woordvoerder van die Middelburg-polisiestasie, was die Venters se seun, Jaco (22) in sy kamer.

Hy het sy pa hoor skree en toe ’n skoot gehoor.

Sy ma het begin gil, waarna nog skote geskiet is.

“Hy het na die kamer gestorm en sy ouers daar gevind,” het Coetzee gesê.

Die aanvallers het toe glo reeds gevlug.

Dit is nie bekend watter vuurwapen in die aanval gebruik is nie.

Niks word vermis nie.

Niemand is nog teen druktyd aangekeer nie.

- Beeld

Oorsprong:Beeld
http://www.beeld.com/Content/Suid-Afrika/Nuus/1928/c96f53a15d5749e08abf1b575192846d/23-01-2010-02-22/Boer_sterf,_vrou_ernstig_gewond_toe_2_toeslaan

Vir meer artikels, raadpleeg asseblief die argiewe en soekenjin in die sykolom.
For more articles, please use the archives section or search engine in the sidebar.