Monday, 30 June 2008

Mandela - The Legend and the Legacy

By Sarah, Maid of Albion

It is often said that one man's terrorist is another man's freedom fighter, however, this usually means that the other man has been less than fastidious in his choice of hero, or that the “freedom fighter” in question was on the crowd pleasing side.

On the 27th of June, London's Hyde Park played host to a concert in honour of Nelson Mandela's 90th birthday and as expected it received wall to wall coverage from a star struck and worshipping media, who continue to laud Mandela as one of the greatest, or indeed the greatest, heroes of our time.
The beaming old man appeared on stage in one of his trademark multi-coloured shirts and cheerily acknowledge the cheers of the adoring crowd, most of whom have been taught to believe in his sainthood since their first days in primary school, which, for many of them, will have occurred around the same time their hero walked free from Robben Island.

The unquestioning belief in Mandela's universally admired saintliness was again on display in the gushing media coverage and by the unending line of politicians and dignitaries from presidents to Prime ministers who queued up to genuflect before him and sing his praises. It is a brave politician or journalist who would dare to question the godliness of this legend and consummate showman, and hence no such questions were raised, nor were his much vaunted “achievements” subjected to any objective scrutiny.

No matter how many speeches are given or how many news articles are written, it will be a long time if ever before the truth about Mandela is told.

In fact the truth about Mandela is so hidden in mythology and misinformation that most know nothing about him prior to Robben island, and those who do tend to exercise a form of self censorship, designed to bolster the myth whilst consigning uncomfortable facts into the mists of history.

For most people all they know about Mandela, prior to his release in 1990, was that he had spent 27 years in prison and was considered by many on the left at the time (and almost everyone now) to be a political prisoner. However, Mandela was no Aung San Suu Kyi, he was not an innocent, democratically elected leader, imprisoned by an authoritarian government.

Mandela was the terrorist leader of a violent terrorist organisation, the ANC (African National Congress) which was responsible for many thousands of, mostly black, deaths. The ANC's blood spattered history is frequently ignored, but reminders occasionally pop up in the most embarrassing places, indeed as recently as this month the names of Nelson Mandela and most of the ANC remained on the US government's terrorist watch list along with al-Queda, Hezbollah and the Tamil Tigers. Of course the forces of political correctness are rushing to amend that embarrassing reminder from the past. However, Mandela's name was not on that list by mistake, he was there because of his Murderous past.

Before I am accused of calumny, it should be noted that Mandela does not seek to hide his past, in his autobiography “the long walk to Freedom” he casually admits “signing off” the 1983 Church Street bombing carried out by the ANC and killing 19 innocent people whilst injuring another 200.

It is true that Mandela approved that massacre and other ANC killings from his prison cell, and there is no evidence that he personally killed anyone but the same could be said about Stalin or Hitler, and the violent history of the ANC, the organisation he led is not in question.

According to the Human Rights Commission it is estimated that during the Apartheid period some 21,000 people were killed, however both the UN Crimes against Humanity commission and South Africa's own Truth and Reconciliation Commission are in agreement that in those 43 years the South African Security forces killed a total of 518 people. The rest, (some 92%) were accounted for by Africans killing Africans, many by means of the notorious and gruesome practice of necklacing whereby a car tyre full of petrol is placed around a victim's neck and set alight. This particularly cruel form of execution was frequently carried out at the behest of the ANC with the enthusiastic support of Mandela's demonic wife Winnie.

The brutal reappearance of the deadly necklace in recent weeks is something I shall reluctantly focus upon later.

Given that so much blood was on the hands of his party, and, as such, the newly appointed government, some may conclude that those who praised Madela's mercy and forgiveness, when the Truth and Reconciliation tribunal set up after he came to power, to look into the Apartheid years, did not include a provision for sanctions, were being deliberately naive.

Such nativity is not uncommon when it comes to the adoring reporting of Nelson Madela, and neither is the great leader himself rarely shy of playing up his image of fatherly elder statesman and multi-purpose paragon. However, in truth, the ANC's conscious decision to reject a policy of non-violence, such as that chosen by Gandhi, in their struggle against the white government, had left them, and by extension, their leader, with at least as much blood on their hands as their one time oppressors, and this fact alone prevented them from enacting the revenge which might otherwise have been the case.

As the first post Apartheid president of South Africa it would, be unfair if not ludicrous to judge Mandela entirely on the basis of events before he came to power, and in any event there is many a respected world leader or influential statesman with a blood stained past so let us now examine Nelson Mandela's achievements, and the events which have occurred in South Africa in the 14 short years since he took power in following the post Apartheid election in 1994, and the new South Africa which he created after coming to power on a surge of worldwide optimism and hope in 1994, when, following the end of Apartheid, he and his followers promised a new dawn for what became termed the Rainbow Nation.

Today South Africa stands out as one of the most dangerous and crime ridden nations on Earth which is not actively at War. In 2001, only seven years after the end of Apartheid, whilst the city of Amsterdam in the Netherlands with 5,6 murders per 100,000 population was declared the "murder capitol of Europe", Johannesburg, with 61.2 murders per 100,00 population and remains the world's top murder city.

In South Africa as a whole, the murder rate is seven times that of America, in terms of rape the rate is ten times as high and includes the ugly phenomenon of child rape, one of the few activities in which South Africa is now a world leader. If you don't believe me, you can read what Oprah Winfrey has to say about it here.

All other forms of violent crime are out of control, and Johannesburg is among the top world cities for muggings and violent assault, a fact seldom mentioned in connection with the 2010 World Cup which is scheduled to be hosted in South Africa.

As always with black violence the primary victims are their fellow blacks, however, the rape, murder and violent assault of whites is a daily event, and there is more ...

As with the Matabeleland massacres, news of which the BBC, together with much of the world media suppressed for twenty years to protect their one time hero, Zimbabwe's Robert Mugabe, another secret genocide is being ignored by the world media, the genocide of white Boer farmers, thousands of whom have been horribly tortured to death in their homes since the end of Apartheid. Anyone who clicks on this link should we warned that it includes some very gruesome images as the savagery of these attacks belie the authorities attempts to dismiss them as nothing more than a "crime wave".

Given that it is now all but illegal in South Africa to report the race of either victim or the perpetrator of a crime (unless the perpetrator is white and the victim black) and as modern South Africa's official crime statistics are notoriously massaged, it is impossible to know the exact numbers of farm murders that have taken place. Many reliable sources estimate the figure as close to 3,000, but even if we take the more conservative figure of 1,600 quoted in the politically correct South African press (but not quoted at all in ours) this is three times the numbers killed by the South African security forces over a period of 43 years, and which the UN calls a crime against humanity.

To put this in perspective, the population of South Africa is 47 million, (13 million less than Britain despite its far greater land mass) of which the 4.3 million whites account for 9.1%, about 1% less than the immigrant population of Britain. Can you imagine the outcry if 1,600 (let alone 3,000) members of a minority community in Britain were tortured to death by the native population?.

Yet when the victims are white, there is hardly a peep in the South African press and silence from the international media. Compare this to when a white youth is the killer, such as in the case of Johan Nel, who shot three Africans, a story which became instant world wide news with the predictable screams of racism and machete wielding mobs baying for his blood.

(And they accuse us of hate?!! Don't such people nauseate themselves with their hypocrisy?!)

Crime aside, Mandela and his ANC inherited the strongest economy in Africa, indeed, despite economic sanctions, South Africa was still one of the richest world nations, and indeed initially there was a brief post Apartheid boom, resulting from the lifting of sanctions and due to the fact that until affirmative action forced most of the whites out of their jobs to be replaced by under qualified blacks, those who had built South Africa were still in place.

However, any optimism was to be short lived. Now, after just 14 years of rule by Mandela and his grim successor Mbeke, corruption is rife, the country is beset with power cuts and the infrastructure is crumbling.

The nation's great cities like Durban and Johannesburg, which could once rival the likes of Sydney, Vancouver and San Francisco, had descended in to decaying crime ridden slums within a decade.

And in recent months we have seen the so called Rainbow nations ultimate humiliation, as xenophobic anti immigration violence spreads across the country. (“xenophobic” is what the media call racism when blacks do it) As poverty and unemployment explodes and is exacerbated by the floods of immigrants flooding in to escape the even more advanced Africanisation of the rest of the country, the mobs turn on those they blame for stealing their jobs, their homes, and their women.

Thus the cycle turns, and, like watching some barbaric version of “back to the future", on the news we see exactly the same scenes we saw on our televisions twenty years ago, wrecked buildings, burning vehicles, mobs brandishing machetes, axes and knives hacking at everything and everyone which comes within their reach. Most horrific of all, we see the return of that most savage symbol of African brutality, the necklace where, to the cheers of a blood thirsty crowd, some poor trembling soul, with a tire around his neck, is dragged from his home and set alight, exactly as all those other poor souls were set alight throughout the Apartheid years, when we were told it was all the evil white man's fault.

As nothing else the return of the necklace exposes the failure of Mandela's revolution, and those who fought for him should weep.

Under Apartheid, blacks and whites went to separate hospitals but they received world class health care, whatever their colour, now the facilities are collapsing or non-existent. Black children went to different schools than white children, but they received an education, something which is now a privileged luxury. When they grew up, their bosses may have been white, but they had jobs and a living wage, as the recent violence shows us, such security is but a memory for most South Africans.

Eighteen years after Nelson and Winnie made their historic walk towards the cameras, and 14 years, since Mandela assumed power on a tide of optimism, a once proud South Africa slides like a crumbling, crime ridden, wreck towards a precipice created though greed, corruption and incompetence.

For all his gleaming smiles, grandfatherly hand gestures, and folksy sound bites, tomorrow night, when crowd cheers the retired terrorist in the gaudy shirt, they would do best not to focus too closely upon his much admired legacy, as they might just find that the Xhosan Emperor has no clothes. For Nelson Mandela's lasting achievement is that, in the face of a wold wishing him well, he, and the party he leads, have shown the world that, for all its flaws, Apartheid was a more benign system than what replaced it, and that the average South African was immeasurably better off under the hated white rule than they are under the alternative which black rule has created.

That is quite an achievement, even for a living legend.

Source: Sarah Maid of Albion Blog

Man sê wie 'moordenaar' is - en sterf

Jun 29 2008 09:30:54:470PM - (SA)

Hilda Fourie

’n Man van Cullinan se laaste woorde, voordat hy voor sy vrou en dogtertjie dood is, was die naam van sy vermeende moordenaar.

Mnr. Johannes Jaftha, polisiewoordvoerder, het gesê mnr. André Masset (57), ’n kunstenaar, is eergisteraand omstreeks 23:00 op sy kleinhoewe buite Cullinan doodgeskiet.

Sy vermeende moordenaar, ’n 28-jarige werker van ’n naburige plaas, is sowat twee uur later in hegtenis geneem.

Volgens Jaftha was Masset besig om in die een huis op die kleinhoewe te werk.

Sy vrou, Lianne Cox (38), en hul vyfjarige dogtertjie het in die ander huis op die kleinhoewe ’n DVD gekyk.

Dié twee huise is glo naby aan mekaar geleë.

“Ons is nog nie baie seker wat gebeur het nie, maar die vrou het vertel dat sy omstreeks 23:00 ’n skoot gehoor het,” het Jaftha gesê.

“Sy het by die venster uitgekyk, maar niks gesien nie.

“Masset het by die huis (waar sy vrou was) ingestruikel en vir sy vrou die naam gesê van wie moontlik die verdagte kan wees.

“Hy het toe voor sy vrou en dogtertjie beswyk,” het Jaftha gesê.

Masset is in die kakebeen geskiet en is op die toneel dood.

Jaftha het gesê Masset het die plaaswerker geken. Die verdagte het glo Masset se honde geken.

Daar was nie tekens van gedwonge toegang tot die erf of die huis nie.

’n Moordsaak word ondersoek.


Dying man names his 'killer'

29/06/2008 23:46 - (SA)

Hilda Fourie, Beeld

Cullinan - Before dying in front of his wife and daughter, a man's last words were the name of his alleged killer.

Police spokesperson Johannes Jaftha said artist André Masset, 57, was shot dead about 23:00 on Saturday night on his smallholding outside Cullinan.

His alleged killer, a 28-year-old worker at a nearby farm, was arrested about two hours later.

Jaftha said Masset had been working in a house on the smallholding.

His wife, Lianne Cox, and their five-year-old daughter were watching a DVD in another house on the plot. The two houses were apparently close to each other.

Shot in the jaw

Jaftha said: "We're not sure yet what happened, but the woman (Cox) said she heard a shot about 23:00. She looked out of the window, but didn't see anything.

"Masset stumbled into the house and told his wife the name of the possible suspect.

"He then died in front of his wife and daughter," said Jaftha.

Masset was shot in the jaw.

Jaftha said Masset had known the farm worker.


Saturday, 28 June 2008

Lewenslank ná hulle boer, vrou vermoor

Jun 27 2008 08:31:58:690PM - (SA)

Hilda Fourie

Drie mans wat ’n boer van Roedtan, Limpopo, geskiet en sy vrou koelbloedig vermoor het, is gister gevonnis tot lewenslange tronkstraf.

Herbert Ramushu (25), Zethonia Mamphulu (26) en Ben Mokobe (32) is in die hooggeregshof in Modimolle (Nylstroom) gevonnis, berig Sapa.

Hulle is vroeër skuldig bevind aan die moord van mnr. Hennie Janse van Vuuren (53) en sy vrou, Celia (53).

Dié egpaar is in Desember 2005 op hul plaas Doringfontein, buite Roedtan, vermoor. Beeld het vroeër berig dat Van Vuuren op sy knieë by sy plaashek langs sy bakkie gedwing is voordat hy in die voorkop geskiet is. Dit was kort nadat sy vrou koelbloedig in die tuin voor hul huis doodgeskiet is.

Ramushu is die dag na die voorval vasgetrek terwyl Mamphulu en Mokobe twee weke later gearresteer is.

Buiten die twee aanklagte van moord, is die beskuldiges ook skuldig bevind aan aanklagte van die onwettige besit van ’n vuurwapen en ammunisie en roof met verswarende omstandighede.

Supt. Ronel Otto, polisiewoordvoerder, het gesê al drie beskuldigdes is lewenslange vonnisse opgelê vir die moordaanklagte.

Hulle is ’n bykomende 15 jaar gevangenisstraf opgelê vir roof met verswarende omstandighede, vyf jaar vir die onwettige besit van ’n vuurwapen en drie jaar vir die onwettige besit van ammunisie.


Sakeman in hart geskiet

Jun 27 2008 09:21:29:537PM - (SA)

Marietie Louw-Carstens

Polokwane (Pietersburg). – ’n Bekende sakeman van dié stad is koelbloedig in sy huis vermoor toe ’n rower hom in die hart geskiet het.

Mnr. Piet Venter (56), eienaar van Venter-Bore en PFC-Freight Transport, is eergisteraand op slag dood. Sy vrou, Wilma (54), is in die regterbeen geskiet toe twee mans hulle in hul huis op die hoek van Erasmus- en McDonaldstraat in Florapark oorval het.

Kort voor dié aanval het vermoedelik dieselfde twee rowers ’n 38-jarige vrou twee strate verder in haar huis verkrag.

Dié gebied, naby die Savannah-winkelsentrum, is verlede jaar ook deur misdaad geruk toe mnr. Peter Cassidy, ’n joernalis, in McDonaldstraat in sy huis vermoor is.

Die polisie het teen druktyd ’n 36-jarige man vir ondervraging in verband met albei voorvalle aangehou.

Venter se seun, André, het gister geskok buite die huis gesê: “ ’n Mens is nêrens meer veilig nie. ’n Ou dink dit kan nie met jou gebeur nie . . . dan is dit net so verby.”

Die Venters is omstreeks 23:00 in hul slaapkamer oorval nadat die rowers ’n skuifdeur oopgebreek het. Hulle het pistole gehad, geld geëis en gevra waar die kluis is.

Mnr. Dirk du Plooy, hul skoonseun, het gesê die rowers het die egpaar uit die bed gedwing om te gaan wys waar die kluis is. Die egpaar het in ’n spaarkamer geglip en probeer wegkruip. “Die rowers het toe gesê hulle moet uitkom, anders skiet hulle my ouma.”

Mev. Poppie Goosen (90), mev. Venter se ma, het in ’n ander kamer geslaap. Sy het van Louis Trichardt by hulle gekuier.

Du Plooy sê die egpaar het uit die spaarkamer gekom en die rowers het sy skoonma in die regterbobeen geskiet. Mnr. Venter het die rowers na die opwaskamer gelei, waar hy ’n deur wat na die motorhuis lei, oopgesluit het. “My skoonpa wou hulle in die motorhuis toesluit. Hy het die deur oopgesluit, omgedraai en toe begin hulle te skiet.” het hy gesê.

Mnr. Venter het daarin geslaag om sy vrou uit die pad te stamp. Twee skote het die wasmasjien getref, een het mnr. Venter in sy linkerhand getref en nog een in die hart. Hy is op slag dood. “My skoonma het gegil en die twee rowers het weggehardloop.” Sy is ongedeerd.

Die rowers het met drie selfone en ’n handsak met R80 en bankkaarte daarin gevlug. Hulle het nooit by die kluis, wat in die hoofslaapkamer is, uitgekom nie.

Mev. Venter het die nooddienste en familielede gebel.

Insp. Lesiba Ramoshaba, polisiewoordvoerder, het gesê dieselfde twee rowers het vermoedelik om 20:00 eergisteraand ’n 38-jarige vrou in Bekkerstraat verkrag, en geld en juwele gesteel.

Venter jr. het gister gesê dit is presies ’n jaar en twee dae gelede dat sy broer, Gustav (33), doodgeskok is in ’n ongeluk met boortoerusting op ’n hoewe buite Polokwane.

Mev. Venter het gister by haar huis aangesterk. “Sy is baie geskok en emosioneel,” het Venter jr. gesê.

Enigiemand met inligting kan die Polokwane-polisie bel by 015 290 6620.


Freed to kill

Relatives of murdered Danielle Esterhuizen have paid a floral tribute to her at the Johannesburg High Court where her killers are to be sentenced. (Mario van de Wall, Beeld)

26/06/2008 23:07 - (SA)

Herman Scholtz, Beeld

Johannesburg - Two of five-year-old Danielle Esterhuizen's killers were released from prison just days before her murder.

The Johannesburg High Court also heard on Thursday that the shooter David Nqomane, 31, was a serial offender.

He was previously deported to Mozambique but returned to South Africa and was found guilty on charges of robbery in 1998.

After he had served part of his three-year sentence, Nqomane was out on parole when he was found guilty of attempted robbery in 2000. He was sent to prison again, this time for five years.

In 2001 he was found guilty of assault but received only a warning.

Caught again

It was not known how much of his second sentence he served but he was later caught again on a charge which was not described in court.

He was detained but released from Krugersdorp Prison five days before Danielle's murder.

The second accused Thabang Jane, 26, was released on December 1, 2006 from the same prison where he had been awaiting a court hearing.

The investigating officer Inspector Peet Venter said it was not clear for what offence Jane had been detained because did not have a criminal record.


After Danielle's death Nqomane, Jane and Tsakane Sithole, 25, were found guilty of murder, four charges of attempted murder and illegal possession of a firearm and ammunition.

Danielle was shot while sitting on her mother's lap in a robbery at Riebeeck Lake in Randfontein on December 20, 2006.

Fantine Nel, who was the psychologist of Danielle's parents Anél and Diederick, testified during the sentence hearing that the couple's lives had revolved around Danielle.

"Diederick's job is under threat because he experiences problems when concentrating and they both suffer from post-traumatic stress.

They involuntarily see images of their little girl with her blonde hair, the bullet hole in her head and the blood."

The court room was packed with friends and family, some of whom audibly sobbed during the hearing.

All three murderers sat emotionlessly listening and repeatedly looked at the roof and walls.

'Is that an excuse?'

The defence claimed that the men's ages should be considered as mitigating factors.

Judge H Sadulker responded by asking, "Do you call that young?"

"And is that an excuse? We all live under house arrest in this country," she said.

State prosecutor, Jacqueline Steyn, asked for the minimum sentence of life imprisonment for murder, 15 years for each of the four attempted murder charges, three years for the illegal possession of a firearm and 12 months for the illegal possession of ammunition.

The Esterhuizens said outside the courtroom that they were a little disappointed that the sentencing had been postponed until Tuesday but that they were not frustrated.

Venter testified that the sentence hearing was important for the family.

"They said to me, 'Only now is Danielle dead.

"Now there is nothing more we can or have to do for her."


'Can't you save the baby?'

27/06/2008 08:41 - (SA)

Virginia Keppler, Beeld

Pretoria - A pregnant woman was brutally murdered in her house in Waverley in Pretoria on Thursday by having her head beaten to a pulp.

The attackers then hid the body of the woman, who was eight months pregnant, under the duvet on her bed in Varing Street.

The unborn baby of Antoinette Botha, who was a nurse at Moot Hospital, did not survive the attack either.

The attacker(s) then collected household appliances but left them standing in the house and fled in Antoinette's black Mercedes Benz with registration number WRW 497 GP.

Tried to save the baby

Moments after her partner Pieter Moon, 39, and the couple's neighbours discovered Antoinette's body, paramedics tried in vain to find the baby's heartbeat.

"Can't they save the baby?"

"Can't they just try?" Jophie Moon, 73, Pieter's father, asked his daughters repeatedly.

When the paramedics walked out of the house, dejected and without the baby, the friends and family members knew it was over.

"Unfortunately we could not save the baby. There was nothing we could have done," an unsettled paramedic said.

Couple have another son

Antoinette and Pieter have another son, two-year-old Murelle.

Elize Botha, whose son lived next door to Antoinette and Pieter, said that when Pieter had arrived home, he noticed that everything was standing open.

"He came to ask my son Cobus to go into the house with him because he was scared there was someone in the house. When we came into the house, we looked everywhere for Antoinette."

"In the bedroom we just saw a bunch of duvets lying there. I was just feeling under the duvets when I felt a cold foot."

"They smashed her head to a pulp with a blunt object," Botha said, still shocked.

Jophie said Pieter had been at his (Jophie's) house to drop off his son and then went back home.

"He said the child had to stay with us for the night because Antoinette was going to work night-shift," Jophie said.

Tessa Keppler, Pieter's sister, said the family was very shocked. She said that her brother and his wife had been living in the house for four years.

"Antoinette would never have opened the door for strangers. She was very security-conscious," Keppler said.

She said that her brother, who had hoped to the end that the baby would be saved, was badly shocked.

"Where am I going to tell my son is his mother?" Pieter asked, disconsolate.

Anelise van Tonder, of the Karnallies play group in Waverley, went to the house on Thursday night to look after Murelle.

"He's going to sleep at my house tonight. I've known him since he was a baby. I love him very much," she said sadly.

Police spokesperson Inspector Susan du Preez said it was still unclear how the killer had gained access to the house.

Tessa said that apparently someone had tried to break in at the house earlier this week and the alarm had gone off twice.

Botha, who was originally from Zimbabwe, would have worked her last shift on Thursday night and would have been on maternity leave as from Friday.

Tessa said Antoinette's family were to be informed of her death on Thursday night.

Anyone who has information about the attack can call the Villeria police station on 012 333 6005/6.


Thursday, 26 June 2008

Granddad shot, robbed at school

June 26 2008 at 10:29AM

Score of young schoolchildren were left traumatised when a Bishop Lavis man was shot and injured in a robbery and hijacking as he was waiting to fetch his granddaughter at Holy Cross Sisters' School in Bellville on Wednesday.

Victor Hector, 58, apparently withdrew R8 000 from a nearby FNB bank before driving to pick up his Grade 4 granddaughter and her friend.

As he parked his white Opel Corsa bakkie outside the school, three men approached the car, smashed the driver's seat window and shot him three times - twice in the left leg and once in the right leg.

As he got out of the vehicle and hobbled towards an opening in the fence, the men jumped in the bakkie and sped off towards Bloemhof street, near the exit to the N1.

'It seems as though the hijackers knew that Mr Hector would be taken to Louis Leipoldt'
The bakkie was found outside Louis Leipoldt hospital in Bellville less than an hour later, at about the same time as Hector was admitted there.

He underwent surgery on Wednesday.

"It's quite strange. It seems as though the hijackers knew that Mr Hector would be taken to Louis Leipoldt, the closest emergency hospital, and that they decided to leave the car there because they were only interested in the money," said school principal Alfreda Bekkers.

Bekkers spent the afternoon showing the school's CCTV footage to police, who carefully studied the movements of cars and people into and out of the property.

The footage showed how a concerned father tried to chase after the hijackers.

'Two teachers tried to help him until an ambulance arrived'
Bekkers was in her office preparing report cards when a teacher alerted her on the intercom that something was wrong, because children on the grounds seemed distressed.

The pre-primary to Grade 2 pupils leave school at 1pm, but Grade 3-7s go home at 2pm. Some of those who were heading for the parking area at 2pm saw Hector in shock and bleeding lying on a bench.

Two teachers tried to help him until an ambulance arrived.

The area was later cordoned off by the police.

Hector's daughter, who was called by the school, accompanied her father to hospital.

A witness said the parents who witnessed the incident were in shock. One woman, who was parked right next to Hector, had an infant on her back seat.

Bekkers said while the teachers tried to keep the children away from the scene, those who had witnessed anything, either outside or through the windows, would be provided with trauma counselling.

Police spokesperson Andre Traut said they were convinced the man was targeted because of the cash withdrawal.

He said the suspects seemingly followed the victim from Tyger Valley mall.

He said the suspects were still at large.

A priest has been asked to comfort the children in Holy Mass at 8am on Wednesday.

A man who witnessed the shooting said: "He picks her up every day at 2pm."

"Some of the children are traumatised. They saw the man lying there. Some kids walked around him, gave him a wide berth. I saw some kids closing their eyes (as they walked past)."

Speaking to the Cape Times less than an hour after the shooting on Wednesday afternoon, the witness said he was "still shaking" after seeing the three men shoot Hector, through his passenger window.

This article was originally published on page 3 of Cape Times on June 26, 2008


Teased while paralysed and bleeding

Tania Broughton

June 26 2008 at 09:44AM

First he shot her, the bullet piercing her spine and leaving her paralysed.

Then, while she lay helpless on the floor, he "fingered" the bullet hole before tugging her tracksuit pants down her now numb legs and threatened to rape her before he killed her.

The man who did this to her, she says, was Sifiso Nhlumayo, 20, the son of her family's gardener and someone she had known for about 10 years.

This was the evidence of Johannesburg fine art student Jessica Webster, who testified on Wednesday in the trial of Sifiso Nhlumayo, Fana Nhlumayo and Sibonelo Mpisane.

'I know that I will be disabled for the rest of my life'
The three are accused of attacking her and American attorney David Bovino, her fiance at the time, at their Leisure Bay beach cottage in August 2006.

Webster, 24, came to the Ramsgate High Court on Wednesday on crutches, but she spends most of her time in a wheelchair.

"I nearly died that day from internal bleeding. I spent three months in rehabilitation. I was a paraplegic," she said.

"I didn't just get up one day and walk... it has been a slow process.

"My goal is to walk unaided. But that is up to how hard I am willing to work and if luck is on my side.

"But I know that I will be disabled for the rest of my life. It is not something I will ever fully recover from," she told Judge Chris Nicholson.

Recounting her ordeal on the evening of August 15 2006, she said she had stepped outside the cottage to have a cigarette when she saw figures running out from behind the flower bed and heard shots going off.

She felt a bullet hit her and fell to the ground.

The attackers ran past her into the house where, according to the earlier evidence of Bovino, they shot him in his thigh and chest. He eventually escaped.

Meanwhile, Webster lay outside, unable to move and believing that Bovino was dead.

One man came back outside and crouched down next to her. It was too dark to see his face.

"He fingered where my bullet wound was and then told me to get up. He had a gun in my face. I said I couldn't move."

He then started struggling with her tracksuit pants.

"Luckily for me, I was a dead weight. He only managed to get them to my knees. He then put his gun in between my legs and kept repeating that he was going to f*** me and then kill me."

At that point, she said, a gunshot went off inside the house and the man went back inside.

When things went quiet, she dragged herself into the house and under the dining table. She heard voices saying "police, police" and, when she responded, she heard the attackers laughing and running back into the house.

The one who had indecently assaulted her outside came to where she was lying. He again stuck his gun between her legs and repeated his threats.

With the lights on inside, she now recognised him as Sifiso Nhlumayo, who had regularly come to work with his father, who looked after the garden at the cottage, for the past 10 years.

Nhlumayo left with his companions without carrying out his threats.

"But I have no doubt that one of their primary objects was to rape me," Webster said.

The three accused have all pleaded not guilty to charges of attempted murder, indecent assault, robbery with aggravating circumstances and unlawful possession of a firearm.

They all say they were elsewhere that night.

Under cross-examination by defence attorney Zeera Fareed, for Sifiso Nhlumayo, Webster said she had been "100 percent sure" that it was Nhlumayo on the night of the incident and had reported it to nurses at the Margate Hospital and the police.

"But as I sit here today, I cannot be 100 percent sure," she said.

The case is continuing.


Vinnige optrede red gesin tuis

Mnre. Wimpie Swanepoel (28, agter) en Josef Meyer (31) op die Randse Lughawe in Germiston by die helikopter wat ingespan is om na drie rowers te soek. Foto: Amanda Roestoff

Jun 25 2008 07:27:56:470PM - (SA)

Amanda Roestoff

Twee opsporingsagente van ’n veiligheidsmaatskappy het moontlik ’n Wes-Randse gesin van verkragting en die dood gered toe hul vinnige optrede drie rowers onkant betrap het.

Mnre. Wimpie Swanepoel (28) en Josef Meyer (31), sy kollega, het die naweek ’n “oorlog” met drie rowers by Kromdraai aan die Wes-Rand oorleef.

Dit het gekom toe rowers mnr. Jakkie van Kaam (48), sy vrou, Wilma (42), en twee dogters, Karen (16) en Elmien (9), Vrydag by hul tuiskoms kort ná 22:00 op hul hoewe in Heuningklip, buite Krugersdorp, oorval het.

“Ons het net ingetrek toe vlieg dié drie gewapende mans agter die mure uit,” het mnr. Van Kaam vertel.

Een van die aanvallers het Van Kaam in die motorhuis vasgebind, terwyl die ander twee rowers sy vrou en dogters by die huis ingedwing het. Die vroue is gedreig dat hulle verkrag gaan word.

Toe een van die rowers die opsporingstelsel van ’n bakkie ontkoppel, het CTrack, ’n opsporingsmaatskappy, se beheersentrum in Centurion ’n noodsein ontvang.

Meyer en Swanepoel, albei gewapen, het hulle van Krugersdorp na die hoewe gehaas, terwyl ’n derde opsporingsagent van Capital Air met ’n helikopter van die Randse Lughawe in Germiston gestuur is om na die rowers te help soek.

Die rowers, wat die gesin in ’n slaapkamer op die grondvloer van hul dubbelverdiepinghuis aangehou het, se planne is in die wiele gery toe hulle die mans opmerk wat by die hoewe opgedaag het.

Meyer en Swanepoel het van die huis weggery om die bakkie op omliggende paaie te gaan soek. Dis tóé dat die rowers met die bakkie op die vlug slaan.

“Hulle is die helde in my oë!” het Van Kaam aan Beeld gesê.

“As dit nie vir hulle was nie, het ek dalk vandag (gister) nie met jou gepraat nie.”

Swanepoel het vertel die eerste skoot “het op ons geval” toe die bakkie skielik by ’n grondpad uitgejaag kom.

Die rowers is op die Kromdraaipad agternagesit en ’n “oorlog” het uitgebreek “waar een van die rowers soos ’n lap uit die venster gehang en op ons bly skiet” het.

Die opsporingsagente het meer as 40 skote met hul twee vuurwapens – ’n 9 mm Luger- en ’n .45 Norinco-pistool – geskiet.

Die rowers het skielik met die bakkie uit die pad geswaai en oor ’n kragmeter die veld ingejaag.

Meyer en Swanepoel het stilgehou en sowat 3 min. lank die veld ingehardloop, waarna hulle die polisie ontbied het.

Die gesin is ongedeerd in ’n slaapkamer aangetref.

Kapt. Jacob Raboroko, polisiewoordvoerder van Krugersdorp, het gesê die verdagtes is steeds op vrye voete.

Van Kaam se pa, Henk, is twee jaar gelede in ’n rooftog in Krugersdorp doodgeskiet.


Tuesday, 24 June 2008

Man skiet rower in sy huis dood

Jun 23 2008 09:02:10:340PM - (SA)

Alta Snyman

Rustenburg. – ’n Sakeman van dié stad het ’n vermeende rower doodgeskiet en nog een ernstig gewond toe hy hulle op heterdaad in sy huis betrap het nadat hulle sy dogters en die huiswerker oorval en vasgebind het.

Mnr. Neels Bouwer (43) van Weaverlaan, Safarituine, het gister omstreeks 10:00 gou huis toe gegaan om te kyk of herstelwerk by ’n buurhuis gedoen is nadat diewe Sondag daar ingebreek het. Die bure is met vakansie in Namibië.

“Ek het met mnr. Jac Meyer, ’n ander buurman, gepraat en het toe gou huis toe geloop om my kinders te gaan groet.

“Ek het die voordeur oopgesluit en na die kinders geroep, maar dit was doodstil. Ek is baie streng daaroor dat hulle nie mag buite speel wanneer ek en my vrou nie tuis is nie. Toe ek regs in die gang afkyk, sien ek ’n vreemde mens. Ek het na my bakkie gehardloop en my vuurwapen gaan haal. My eerste gedagte was my kinders.”

Terug in die huis het hy gesien ’n man spring by die een kinderkamer in en probeer die deur toedruk. Hy het die deur oopgestamp. In die stoeiery is ’n paar skote afgevuur en ’n man is gewond.

Een van die verdagtes het uit die ander kinderkamer die gang afgestorm.

Bouwer het hom uiteindelik by die kombuis vasgekeer, maar is in die gesig geslaan. ’n Skoot is afgevuur en die aanvaller is gewond. Die derde aanvaller het Bouwer van agter met ’n mes aangeval. Hy het vyf steekwonde in sy nek en kop opgedoen waarvoor hy ongeveer 30 steke moes kry. Hy is ná behandeling uit die hospitaal ontslaan.

Die verdagte het by die agterdeur beswyk.

Mnr. Jac Meyer, die buurman met wie Bouwer kort tevore in die straat gepraat het, het die skote gehoor klap en sy vrou, Annette, het die veiligheidsmaatskappy ARS en die polisie gebel. ARS het mev. Michelle Bouwer gebel en self na die huis gegaan.

Die gewonde aanvaller en sy makker het gevlug, maar die polisie se honde-eenheid het die gewonde man later enkele blokke van die Bouwer-huis af gekry waar hy in die straat gelê het. Hy is onder polisiebewaking in die Paul Kruger-gedenkhospitaal en sy toestand is ernstig. Mnr. Mike de Kock, vennoot van mnr. Bouwer, was een van die eerste mense op die toneel. Hy sê die twee Bouwer-meisies, onderskeidelik ses jaar en nege jaar oud, was saam met die huishulp, me. Virginia Tlhamage (48), vasgemaak. Tlhamage kon haarself loswikkel en was besig om die kinders los te maak toe hy daar kom. Hul monde was ook toegeplak. Die rowers het Tlhamage buite die huis oorval toe sy die agterdeur wou oopsluit om in te gaan nadat sy wasgoed opgehang het.

“Toe Neels by die huis kom nadat hy ontslaan is, het hy vir Virginia met trane in sy oë dankie gesê dat sy kinders veilig is,” het De Kock gesê. Hy en Meyer het die polisie en veiligheidsmaatskappy geloof vir hul blitsige reaksie.

Kapt. Elsabe Augoustides, polisiewoordvoerder, het gesê klagte van moord en poging tot moord word teen Bouwer ondersoek en klagte van poging tot moord en gewapende roof teen die twee vermeende aanvallers. Die derde aanvaller was teen druktyd nog op vrye voet. Enige inligting oor die inbraak kan aan speurinsp. Dirk Smit, die ondersoekbeampte, by 082 496 9630 gegee word.


Dad only thought of daughters

24/06/2008 08:10 - (SA)

Alta Snyman, Beeld

Rustenburg - A businessman shot an alleged robber dead and seriously wounded another when he caught them red-handed in his house after they had overpowered and tied up his housekeeper and daughters.

Police spokesperson Elsabe Augoustides said charges of murder and attempted murder against the businessman were being investigated as well as charges of attempted murder and armed robbery against the two attackers.

Neels Bouwer, 43, of Weaver Avenue, Safari Gardens, went home at about 10:00 on Monday to see if repair work had been done at a neighbour's house after it had been broken into on Sunday.

The neighbours were on holiday in Namibia.

"I spoke to Jac Meyer, another neighbour, and went home quickly to say hello to my children. I unlocked the front door and called the children, but it was dead quiet.

I'm very strict that they're not allowed to play outside when my wife and I aren't at home.

Shoved the door open

"When I looked down the passage on my right, I saw a stranger. I ran to my bakkie and fetched my gun. My first thought was my children."

Back in the house, he saw a man dash into one of the children's bedrooms and try to push the door shut.

Bouwer shoved the door open. In the struggle, a few shots were fired and one man was wounded.

One man stormed out of another bedroom and down the passage.

Bouwer caught him at the kitchen, but was hit in the face. A shot was fired and the attacker was wounded.

A third man attacked Bouwer from behind with a knife.

He was stabbed five times in the neck and head and had to receive about 30 stitches. He was discharged from the hospital after being treated.

An attacker died at the back door of the house.

Jac Meyer, the neighbour to whom Bouwer had been talking, heard the shots and his wife, Annette, called the security company and the police.

The wounded attacker and his accomplice fled, but the police's dog unit found the wounded man lying in the street just a few blocks from Bouwer's house.

A colleague of Bouwer's, Mike de Kock, was one of the first people to arrive at the house.

He said Bouwer's daughters, one of whom was six years old and the other nine, were tied up with housekeeper Virginia Tlhamage, 48. Their mouths had also been taped shut.

Tears of gratitude

Tlhamage managed to wriggle free and was busy untying the children when De Kock arrived.

The robbers had overwhelmed Tlhamage when she wanted to unlock the backdoor and go inside after hanging up the washing.

De Kock said: "When Neels got home after he was discharged, he thanked Virginia with tears in his eyes that his children were safe."

De Kock and Meyer praised the police and the security company for their lightning-quick responses.


Monday, 23 June 2008

Man veg om lewe oor skroewedraaier in kop

Mnr. Bryan Ferreira, wat gister in 2 Militêre Hospitaal in Wynberg om sy lewe geveg het nadat 'n skroewedraaier sy skedel deurboor het.

21/06/2008 21:09 - (SA)

Julian Jansen


’n Afgetrede lugmagonderoffisier het gisteraand nog in 2 Militêre Hospitaal in Wynberg om sy lewe geveg nadat sy skedel Dinsdagoggend, kort ná middernag, in ’n wrede aanval met ’n skroewedraaier deurboor is.

Mnr. Bryan Ferreira (64) is sedert Dinsdag in ’n diep koma en dokters het sy familie gister meegedeel daar is nie hoop vir hom nie.

Die 20 cm lange metaalpunt van die skroewedraaier, met wit maskeerband om die handvatsel, het Ferreira se skedel by sy linkerslaap binnegedring en byna agter sy regteroor uitgekom.

Ferreira was van sy winkel in Parklands, naby Tableview in Kaapstad, op pad huis toe toe hy buite sy huis oorval is.

Sy vrou, Marie (62), en sy jongste dogter, Maryan (29), het nie die aanval gehoor nie en Maryan het haar bewustelose pa eers Dinsdagoggend omstreeks sesuur langs die voorstoep aangetref.

“Hy het gelê asof hy rustig slaap, met sy hande onder sy kop. Toe maak die ambulansman dit af as ‘ ’n dronkslapie’, dít terwyl my pa ’n geheelonthouer is. Toe hulle hom omdraai, het ons die skroewedraaier in sy kop gesien.

“Ons het niks gehoor nie. Gewoonlik vat pa altyd sy hond en sy assegaai saam as hy snags verdagte geluide buite die huis hoor.”

Geen besittings word vermis nie.

Ferreira se ander dogter, me. Maré Sieling (33), sê die polisie se forensiese span het eers Vrydag die misdaadtoneel besoek. Toe het reënbuie reeds die bloed teen die mure en die spore van Ferreira se aanvaller(s) uitgewis.

Sieling en haar man, Wouter, emigreer oor drie weke na Melbourne, Australië, “deels oor die hoë misdaad in ons land”, sê sy.

Ferreira, oorspronklik van Jagersfontein in die Vrystaat, was ’n kommunikasiebeampte in die lugmag en het voorheen by die Ysterplaat-lugmagbasis gewerk. Hy het ook al die Kaap-na-Rio-bootvaarte as bemanningslid meegemaak.

Volgens supt. André Traut, polisiewoordvoerder, word ’n klag van poging tot moord ondersoek, maar niemand is nog in hegtenis geneem nie.


Blue light menace

June 22 2008 at 12:31PM

By Agiza Hlongwane

A resurgence in KwaZulu-Natal of high-speed incidents involving the so-called blue-light brigade - official vehicles involved in assaults, menace and even shooting - has drawn a pledge to take up the matter in parliament.

Inkatha Freedom Party chief whip Koos van der Merwe this week questioned the motives of politicians travelling at high speeds.

"If you are a minister, what are you afraid of? It's just a superiority complex that they have. It's terrible. All ministers should send a circular telling their people to stop this."

Van der Merwe, who has had no joy after writing last year to the National Prosecuting Authority about the matter, said he would prioritise it and ensure it was debated further in parliament in the second half of the year.

"We have to stop this," he said.

KZN authorities have been accused of turning a blind eye to claims of repeated reckless driving of state vehicles and assaults on motorists by the blue light brigade.

This is despite at least six separate complaints from motorists who claim to have been assaulted, intimidated and even shot at by people in speeding state convoys bearing flashing blue lights and blaring sirens.

KwaZulu-Natal Premier Sibusiso Ndebele declined to comment, saying this week he was busy preparing for the weekend's ANC provincial conference.

He referred queries to Transport, Community Safety and Liaison MEC Bheki Cele.

However, Cele said he believed the complaints were from people who had a problem with "darkies" driving cars with blue lights.

Referring to the driver of a KZN VIP protection vehicle who was alegedly punched by an angry motorcyclist after his vehicle collided with another car, Cele said motorists had asked for trouble from the police by drawing first blood.

Motorists who have fallen foul of the blue light brigade in less than three weeks include:

* Tina Allison, who was allegedly blocked by a bakkie with a flashing blue light at the uMvoti Toll Plaza on June 7. She is the widow of Mike Allison, who was killed in a collision with Arts and Culture MEC Weziwe Thusi's car last September.

* A woman in a white VW Golf who was reportedly instructed by a Metro policeman via a loudspeaker to get out of the f***** way while driving on the Chief Albert Luthuli (M4 Southern Freeway) on Thursday.

* Peter Driver, a 63-year-old Durban man who was allegedly punched a number of times and nearly concussed when he failed to make way for six men who had flashed their blue lights to try to get him out of his lane. The incident happened last Friday, June 13.

* Deena Mutharay, 34, of Chatsworth, reportedly had a metal object thrown at his car by the occupants of a white minibus on the same day. Travelling on the Durban-bound carriageway of the Higginson Highway, the Independent on Saturday reported, he had failed to make way for a blue-light-flashing minibus when it wanted to overtake him from the middle lane. This was after it had been unsuccessful in ordering a black VW Jetta out of the fast lane. The metal object left a dent on Mutharay's car door.

Shot at

* Angus Kenard, 28, of Ladysmith, who said he was slapped at least 20 times by the occupants of three SUVs while travelling to Durban on the N2 near Estcourt on June 5. At least one of the vehicles, a BMW X5, is registered to the SAPS Protection Services.

* Dan Mathee, 84, said he was almost pushed off the road and shot at by occupants of a white minibus with a flashing blue light and loud sirens on the Southern Freeway. This happened on the same day as Kenard's ordeal.

Last month, the biker who allegedly punched a VIP protection driver at an accident scene near Camperdown on the N3 was subsequently applauded by motorists fed-up with speeding blue light convoys. Cele, citing the incident, said, "These people who ride bikes - don't you think, by slapping a policeman, they are asking for trouble from the police?"

The MEC said he did not believe there was a problem with the speed at which government convoys were driving or the manner in which emergency blue lights were being used.

He said, "There are certain types of South Africans with an attitude that needs to change. That attitude maybe has to do with the skin colour of the drivers. These people who are complaining must accept that it is 'darkies' in those cars, and it will be so for a long time to come."

Cele said motorists seemed to forget what they had learnt at driving school: keep left and pass right.

Asked what his department was doing about the assaults, intimidation and a shooting, Cele said, "If you find anyone abusing the system, report them to us. We will institute proper disciplinary action."

He noted the shooting had been referred to police for investigation.

Responding to a Tribune question on the highest speed at which he had ever been driven, Cele said, "I don't watch the speed. I read my papers and drink my coffee in the car."

He added, "The law says, if a policeman is driving, regardless of speed, they have a right to switch on the blue light if they want to pass. Any policeman, as soon as he steps into a government vehicle, if he likes, can switch it on."

However, Gary Ronald, spokesperson for the Automobile Association, took issue with this interpretation of the law.

"The Act is very clear. You may only use a blue light and exceed the speed limit if it is safe and under due consideration of other road users. You can't speed, you can't jump traffic lights if it's not safe to do so. Due regard has to be paid to other road users."

He said the AA had raised the issue at portfolio committee level.

"The ministers of transport and justice really need to sit down and take action."

Jay Kruuse, head of the Public Service Accountability Monitor (PSAM), said that by bringing race into the argument, Cele was trying to deflect attention from the "real issues".

He said drivers of state vehicles were "there to serve, not to show off. Their conduct needs to be investigated because these are not isolated cases. And you would expect the premier to condemn something like this".

"We as the PSAM encourage people on the receiving end of such incidents to report them to the police or Independent Complaints Directorate. If no action is taken, they should involve the public protector," he said.


The head of the KZN branch of the Independent Complaints Directorate, Tabisa Ralo, encouraged motorists to report illegal behaviour by the police on the road.

"It is an abuse of power and we will investigate any reported accidents. You don't just put it on because you woke up late and your child is late for school," she said.

According to Safety and Security Minister Charles Nqakula, 28 VIP protection service vehicles had been involved in accidents last year, costing taxpayers R668 000 in damages.

The revelations followed allegations of reckless driving by convoys involving ANC President Jacob Zuma, KZN Premier Sibusiso Ndebele and Public Works MEC Lydia Johnson, whose vehicle was involved in an accident near the Pavilion in Westville last year.

Mike Thompson of Empangeni said he had, out of curiosity, followed two vehicles from Mtunzini to Empangeni on the N2, which were driving at 170km/h.

"I followed them to a service station in Empangeni where they filled up for fuel and didn't seem to me to be in a hurry. I confronted the black-clad, sunglassed, firearmed driver of one of the vehicles and asked him where he had got his driver's licence. He was more concerned about my swearing than the danger he was on the road."

Thompson said he had reported the incident to the Mpimpa (official police informant) hotline, but had heard nothing.

He also said he had video footage, filmed by his son, that showed two state vehicles driving in excess of 170km/h.

This article was originally published on page 1 of Tribune on June 22, 2008


Assaulted for not giving way

June 22 2008 at 12:22PM

By Agiza Hlongwane

Ladysmit motorist Angus Kenard says the next time he sees a flashing blue light in his rear-view mirror, he will pull over to the grass at the side of the fast lane - just to stay alive.

"I thought I was going to die," Kenard said this week, referring to the day he was allegedly chased by three speeding government SUVs with flashing blue lights, forced off the highway, slapped at least 20 times and subjected to racial abuse.

Kenard, 28, a construction project manager, said he was "cruising along" in the fast lane on the N2 to do business in Durban about 11am on June 5 when his nightmare began.

"There had been an accident and a whole lot of trucks were lining the side of the road. When I passed the Ultra City before the Estcourt turn-off, two black BMW X5s and a Range Rover came up behind me, gesturing for me to get off the road. But I couldn't because of the trucks"

Kenard said he had tried to speed up to 160km/h to give the vehicles a gap.

"They followed me for 800m to 1km, flashing lights, hooting. But then there was a truck overtaking another truck, so I had to slow down. They must have thought I was being funny with them and they had their sirens wailing.

"The truck eventually overtook, but these guys wanted to ram me off the road, coming closer and closer."

"One of the vehicles eventually managed to get in front of Kenard, but it was not long before it ground to a halt, forcing him to do the same.

"The Range Rover parked parallel to his VW Jetta and the other BMW X5 blocked him from the back. "Five men got out and came to me.

"I could see two pistols strapped on the body of one of them. I opened my window and said, 'Excuse me, what is the problem?'."

Before he could say more, two of the men pressed down the window, damaging its mechanism.

"He said you f***** white people, what is wrong with you?"

One of the men removed his car keys from the ignition, took his cellphone and smashed it on the tarmac. They then took turns slapping him.

"They must have done it at least 20 times. I was saying sorry, sorry, sorry. Basically I was pleading for my life."

He described the ordeal as surreal and frightening.

"I was absolutely terrified and I was trembling for about five minutes. It's psychological trauma."

When the men left, Kenard drove to the Estcourt Police Station where he laid a charge of assault and malicious damage to property.

This article was originally published on page 3 of Tribune on June 22, 2008


Slow pensioner punched

June 22 2008 at 12:24PM

By Agiza Hlongwane

A Durban pensioner is nursing a bruised face and recurrent headaches after being punched by a group of men when he failed to make way for their speeding, blue light-flashing motorcade.

The attack on Glenwood's Peter Driver, 63, last week was more than a case of Friday the 13th bad luck as he is only one of a growing number of KwaZulu-Natal motorists to fall victim to the notorious blue light brigade.

Driver was in the fast lane of the N2 highway near Umhlanga, coming from Richards Bay about 6pm last week when four cars came up behind him.

"They screamed up the road behind me," he said.

"The car behind me was hooting and flashing lights, indicating I should move to another lane. It was not possible to change lanes at the time, but these people seemed to feel I was in their way."

The drivers forced him to stop. Six men, all well-built, got out and he was surrounded.

"They came up to me and asked, 'How come you drive like that?' I said, 'But what have I done wrong?'

"They started swearing at me, before punching me twice in the face through the driver's side window."

The impact was such that his glasses fell off his face.

He said the men had punched him four more times before driving off, leaving him nearly unconscious and in excruciating pain.

Driver, whose face still bears evidence of the beatings, went home. He sought medical attention the next day.

"On Saturday, the doctor told me I had come close to being concussed. My head is still sore. I'm still not 100 percent."

He said he could not report the incident to the police as he had not been able to record his attackers' vehicle registration plates in the dark.

The vehicles' dark windows had also made it impossible for him to see if there were other occupants in them.

Driver said he felt helpless after the attack.

"How much longer are these people going to be allowed to terrorise ordinary drivers? Somebody will get killed by this."

This article was originally published on page 3 of Tribune on June 22, 2008


Pa skiet rower in polisieklere in huis dood

Jun 22 2008 08:40:36:710PM - (SA)

Virginia Keppler

’n Pa van Heuweloord in Centurion het ’n gewapende rower, geklee in ’n koeëlvaste en glimbaadjie van die polisie, tydens ’n tweede gewapende aanval op sy gesin en huis doodgeskiet.

Dié 36-jarige pa het tydens die “klein oorlog” nóg twee gewapende rowers, wat glo ook koeëlvaste baadjies gedra het, raakgeskiet. Die gesin wil om veiligheidsredes nie geïdentifiseer word nie.

Dié aanval waarin sowat nege aanvallers die veiligheidshek met ’n breekyster oopgebreek en hul voordeur oopgekap het, het Saterdagoggend om 05:30 in Spekhoutstraat plaasgevind.

Die 28-jarige vrou en hul drie kinders (onderskeidelik 5 en 2 jaar en 8 maande oud) het saam met haar skoonma en swaer in die hoofslaapkamer gaan skuil terwyl die pa en rowers op mekaar geskiet het.

Die man het gesê hy het wakker geskrik toe hy sy broer hoor skreeu het: “hulle breek in”.

Die rowers was toe nog besig om die voordeur oop te breek. “Ek het opgespring, my vuurwapen gegryp en na die voordeur gehardloop. Die eerste rower het in die halfoop deur gestaan en skreeu hy is van die polisie en toe begin die ou agter hom skiet.

“Ek het teruggeskiet en die eerste ou in die kop geskiet. Ek het ’n tweede ou in die bors geskiet en nog ’n ander rower iewers op die lyf.

“Hul vriende het hulle opgetel en gevlug.

“Ek is amper seker hulle het koeëlvaste baadjies aangehad want daar was geen bloedspoor op ons erf of buite nie. Ek weet egter vir ’n feit ek het hulle ook raakgeskiet,” het die man gesê.

Hy het net ses koeëls in sy vuurwapen gehad en het terug na sy kamer toe gehardloop om nog koeëls te kry toe die aanvallers gevlug het.

Vrydagaand het mense in ’n swart Golf sonder nommerplate by die huiswerker navraag gedoen. Om 20:00 het die vrou ’n wit Chrysler Voyager naby hul huis gesien en toe sy ondersoek ingestel het, het dit weggery.

“Die aand van die aanval het die rowers in dieselfde twee voertuie gevlug,” het sy gesê.

Kapt. Agnes Huma, polisiewoordvoerder, het gesê die polisie ondersoek die moontlikheid dat die oorledene ’n polisieman of ’n polisiereservis was.

Sy het ook gesê die vuurwapens wat by die verdagte gekry is, lyk soos polisiedienspistole en dat die reeksnommers afgevyl is.

Volgens mnr. Mark Stokoe, woordvoerder van Netcare911, is R4-, 9mm- en .22- asook haelgeweer-patroondoppies op die toneel opgetel.


Mystery surrounds vicious attack

20/06/2008 14:49 - (SA)

Verashni Pillay

Cape Town - A man was stabbed in his temple with a screwdriver during an attack at his Table View home late on Monday night.

Bryan Ferreira, 64, was taken to Netcare Blaauwberg Hospital in a critical condition, after he was found by his daughter in front of the house early on Tuesday.

The shaft of the screwdriver apparently went straight through his head.

Ferreira is thought to have been attacked late on Monday night after going outside his house in Jansens Avenue for an unknown reason.

Police spokesperson Inspector Bernadine Steyn told News24 that it was alleged he heard a noise outside but that could not be confirmed.

Ferreira's oldest daughter, Maré Sieling told Die Burger it looked like he went to get something from his car, as the door of the vehicle was still open.

She said there was blood against the wall of the house.

Nothing was taken in the vicious attack, using a screwdriver of about 20cm in length. The family believed the attack happened very quickly as no sounds were heard.

He was in a critical but stable condition on Friday, according to the family.

"We have opened a case of attempted murder for investigation," said Steyn.

A police spokesperson said they had no leads at present.


Wednesday, 18 June 2008

Tijd om het zwijgen te verbreken

Een correspondent uit Den haag (NL) vat in het volgende artikel de huidige situatie in Zuid-Afrika goed samen.

Ook hij roept op om de ogen te openen en Zuid-Afrika dringend van de ondergang te redden. Alleen, hier is politieke moed voor nodig, iets wat de meeste Westerse regeringen niet kunnen opbrengen, omdat zij vanuit een linkse doctrine redeneren en regeren.

Maar voor de blanke Afrikaners - en mede ook voor de ganse zwarte bevolking - tikt de klok verder…

De ondergang is nabij, en de wereld zal getuige zijn van het volgende menselijke drama!

Ik hoop althans mijn steentje te hebben bijgedragen aan de bewustmaking van de hoge nood, die in Zuid-Afrika heerst, hoewel ik hierin veelal alleen sta en wellicht voor een rechtse racist zal versleten worden.

De waarheid heeft echter haar rechten en de toekomst zal ze aan het licht brengen… maar dan zal het te laat zijn!

John Vrancken


Tijd om het zwijgen te verbreken

Op 20 december 2006 werd Zuid-Afrika opgeschud door de zoveelste daad van wreed, weerzinwekkend barbarisme.

Stelt u zich het volgende tafereel voor. Een jong gezin, bestaande uit een vader, moeder, zoontje, dochtertje en een vriend van de familie, gaat een dagje hengelen langs een meer. In Zuid-Afrika is het nauwelijks mogelijk zomaar langs een meer of in een park te wandelen. Je bent nergens je nog veilig voor je leven. Niet eens je eigen huis biedt je veiligheid. Een uitstapje met de familie kan je duur te staan komen, maar zo vlak vóór de Kerst en de heersende feeststemming gaan de remmen los, zelfs voor de meest veiligheidsbewuste Zuid-Afrikaners. Moeder heeft haar vijfjarig dochtertje in de armen, een blond meisje met gekruld haar, dat in het nieuwe jaar voor het eerst naar school zou gaan. Moeder en vader hebben al de nodige spullen gekocht voor deze grote stap en het meisje zegt een popje te willen hebben voor de Kerst. Ze denkt ook aan een cadeau om aan Jezus te geven voor diens komende verjaardag.

Vanuit het niets komen er twee gewapende mannen op het gezin af. “Overval!” roept er één en schoten beginnen te vallen. Chaos, kabaal, iedereen zoekt verwoed dekking, en dan valt de stilte. Vader rent naar zijn auto om de daders achterna te zetten, maar zijn autobanden zijn lek geschoten. Hij beseft niet dat een kogel zijn hemd scheurde. Moeder beleeft de ultieme nachtmerrie. Zij merkt nauwelijks op dat haar vingertopje door een kogel werd geschampt. Haar dochtertje, dat in haar armen ligt, kreeg een kogel door het hoofd. In jassen gewikkeld, probeert het gezin wanhopig het meisje naar het ziekenhuis te brengen, maar dat zou niet baten. Het lichaampje wordt kouder en het meisje is bij aankomst doodverklaard. Vader kan zijn tranen niet tegenhouden als hij zijn verhaal voor de pers doet. Hij heeft last van een enorm schuldgevoel en zegt nooit meer een hengel aan te zullen raken. Hij zal nooit meer zijn engeltje terugzien. Het zwembad dat hij speciaal voor de feestdagen heeft opgeschoond zou nooit meer een bron van vreugde worden voor zijn dochtertje, dat graag zwom. Iedereen hoopte dat zij ooit op tv als nationale zwemster bekend zou worden, maar nu zullen ze niet eens de Kerst met haar meemaken. De kerstdagen zullen voortaan een zeer macaber karakter krijgen, gevuld met onmetelijk verdriet…

Deze tragische gebeurtenis overkwam het Esterhuizen gezin in Randfontein, zowat veertig kilometer ten westen van Johannesburg.

Op 8 februari 2007 komt een groep betogers vóór het gerechtsgebouw van Randfontein samen om te protesteren tegen het geweld dat Zuid-Afrika teistert, en om hun woede over de laksheid van de overheid te uiten. Protestborden met teksten als “Ons sê nee vir misdaad. Genoeg is genoeg” en “Danielle se wrede dood lê ek voor die regering” worden voor het gebouw omhooggehouden. Danielle Esterhuizen is de naam van het vermoorde meisje.

Zuid-Afrikanen vragen zich af in welke maatschappij zij zich bevinden, waar een moeder beschrijft hoe een kogel haar kind fataal verwondde, terwijl het bij moeder op schoot zat. Het geweld is zo algemeen geworden dat slechts af en toe een dergelijke tragedie in de kranten verschijnt. Het is schering en inslag geworden, en niemand lijkt er zich werkelijk druk om te maken. Grote bedrijven zwijgen, buitenlandse media houden zich buiten spel en politici, voornamelijk in het ANC, knijpen een oogje dicht.

Men dient te zwijgen over de ruim 50 baby’s en peuters, die dagelijks slachtoffer worden van verkrachting. Deze afschuwelijke daden van kinderen seksueel molesteren is ontstaan uit een bijgeloof dat zoiets het HIV virus geneest. De kinderen die een dergelijke daad overleven zijn niet alleen ernstig verminkt, maar ook naar alle waarschijnlijkheid met het HIV virus besmet geraakt en ten dode opgeschreven. Een paar weken geleden verkrachtte een veertig jarige man zijn eigen baby’tje zo heftig dat het later aan zijn verwondingen overleed. Toen de moeder de man van het kind af probeerde te duwen sloeg hij haar, en zelfs toen de politie kwam opdagen dreigde hij de politie aan te randen - terwijl hij bezig was met de verkrachting!

Dit zijn daden die zo ondenkbaar zijn dat ze in Europa ongetwijfeld tot tbs en dwangverpleging zouden leiden. In Afrika rust hier geen zwaar taboe op. Zelfs de bekende Aartsbisschop en Nobelprijswinnaar Desmond Mphilo Tutu wist onlangs in een krantenartikel een krankzinnig verband te leggen tussen het apartheidsverleden en deze gruweldaad. Tutu probeert ons wijs te maken dat de scholen, ziekenhuizen, universiteiten, infrastructuur en thuislanden die Hendrik Verwoerd voor de zwarten had opgericht de redenen zijn waarom deze mannen baby’s verkrachten!?

Daarenboven is de politie uitermate inefficiënt. Op kerstavond heeft de hoofdcommissaris van de politie – een veroordeelde bommenlegger en moordenaar, Robert McBride genaamd – zijn auto in de prak gereden en was volgens ooggetuigen duidelijk onder invloed van alcohol. Agenten, die hem van het toneel afvoerden, begonnen nieuwsgierige omstaanders te beschimpen en aan te randen. Men werd afgeraden aangifte te doen. Was het niet voor het feit dat McBride een anti-apartheidsstrijder was en terreur gezaaid heeft onder het publiek, had hij waarschijnlijk nooit zo een hoge functie bekleed. Je zult maar bij hem aankloppen om aangifte te doen over een misdrijf.

Als zulke daden niet zout in open wonden smeren, dan behoort de recente uitspraak van president Thabo Mbeki zeker tot verontwaardiging op te roepen. In een recente toespraak stelde Mbeki dat het hoge geweldcijfer slechts een perceptie is. Amerika heeft ook een hoog geweldcijfer, aldus Mbeki, waarmee impliciet bedoeld wordt dat Zuid-Afrikanen niet moeten zeuren over de volksmoord op de landbouwers of de ruim 30 000 tot 50 000 moorden per jaar in hun land. Het is ironisch dat Mbeki nu zelf een grote muur ter waarde van 9 miljoen Euro om zijn huis laat bouwen, door blanke bouwkundigen nog wel. De grote leider, die misdaad ontkent en een fervent voorstaander is van bemachtiging van zwarten, laat zich door een gigantische muur beveiligen en gebruikt hiervoor blanke kennis en arbeid. Hij heeft kennelijk niet veel vertrouwen in zijn eigen mensen, maar zodra blanken als gevolg hiervan het land uit vluchten, worden zij als “onpatriottisch” of - tot niemands verbazing – als racisten bestempeld.

Terwijl al deze gruweldaden plaatsvinden, bagatelliseert Mbeki deze misdaden. Het is alsof hij niet in staat is te begrijpen hoeveel leed hij zijn land aanricht - door zich hier niets van aan te trekken - en focust in zijn toespraken alsmaar op het apartheidsverleden, dat steeds grimmiger wordt afgebeeld. Hij is een fanatiekeling, die al de heersende ellende op het verleden – met name het blanke bewind - wil afschuiven. Hij is zelfs zo ver gegaan te beweren dat de Afrikanen de beschaving aan de Europeanen gebracht hebben via Griekenland (hij gelooft namelijk dat Egyptenaren zwarte Afrikanen waren), en nu verwijt hij de Europeanen dat zij Afrikaanse vluchtelingen terugsturen, “nadat de Afrikanen de beschaving aan de Europeanen gebracht hebben”. De reden waarom Afrika vandaag in zoveel ellende verkeert is het gevolg van het koloniale verleden, volgens de president van Zuid-Afrika.

Door de zwarte bevolking voortdurend in de rol van slachtoffer van blanke agressie te dringen, is Mbeki bezig de bevolking op te hitsen tegen hen. Onder de vlag van algemeen geweld, begint het geweld in Zuid-Afrika een onmiskenbaar anti-blank karakter te krijgen. Als voorbeeld heeft ene William Kekana, de moordenaar en verkrachter van een jonge moeder, haar eenjarig dochtertje en diens oma in 2004, in een rechtbank verteld dat hij zijn daad pleegde omdat de slachtoffers blank waren…

Veel anti-apartheid schrijvers en intellectuelen beginnen zich te verzetten tegen het bijna stalinistische bewind van Mbeki. Het tij lijkt zich van nature te keren, maar of dit genoeg zal zijn om de wereld te mobiliseren tegen het bewind van Mbeki, lijkt te hoog gegrepen. Niemand greep in toen Mugabe zijn land uithongerde en in een regelrechte ellende stortte. Men stond erbij en keek ernaar. Veel landbouwers in Zimbabwe zijn Britse paspoorthouders, maar vanuit Engeland kwam er weinig animo om de eigen onderdanen in veiligheid te stellen. Dit stelt blanke Zuid-Afrikanen niet erg op hun gemak, vooral sinds gebleken is dat Mugabe in de jaren ‘90 al wilde beginnen met landonteigening. Hij werd echter door Mbeki tegengehouden omdat de blanken op dat tijdstip in Zuid-Afrika te veel macht in handen hadden en Mbeki vreesde dat de blanke Zuid-Afrikanen niet zomaar de macht zouden overhandigen, als buurman Mugabe zijn ware despotische aard liet zien. Pas toen de blanken alle macht ontnomen werd, was de kust veilig om met de landonteigeningen door te gaan.

Het is niet overdreven te beweren dat de blanke Zuid-Afrikanen vogelvrij verklaard zijn. Slechts een zeer klein percentage moordenaars wordt ooit opgepakt en niet meer dan 6% belandt in de gevangenis. Van dit aantal komt er een groot deel in ieder geval vervroegd vrij. Er wordt eveneens geen woord gerept over de moorden op de meest vitale sector van de economie, namelijk de landbouw. (In een brief van het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken wordt gesteld dat het moordcijfer onder de zwarte bevolking hoger ligt dan onder de blanken, waardoor de genocide op de blanke boeren niet als zodanig erkend wordt. Men is echter vergeten dat zonder boeren die voedsel te produceren de spiraal van geweld alleen verder zal toenemen onder de gehele bevolking). Er wordt steeds weer gezegd dat de blanken ruim 90% van alle vruchtbare grond in hun bezit hebben, zonder te melden dat de blanken juist het land vruchtbaar maken door het te bemesten en besproeien. In de rest van Afrika, en nu dus ook in Zuid-Afrika, wordt het land niet meer bewerkt van zodra de blanke boer er weggehaald wordt: dít is de reden waarom Afrika, na het einde van het koloniale tijdperk, terugglijdt in een toestand van prekoloniale hongersnood.

Het hoofd van de organisatie Genocide Watch, dr. Gregory Stanton heeft geconstateerd dat er zich een genocide op het Zuid-Afrikaanse platteland aan het afspelen is. Volgens Genocide Watch bestaat genocide uit een achttal te onderscheiden fases, te weten: 1. Classificering, 2. Symbolisering, 3. Ontmenselijking, 4. Organiseren, 5. Polarisatie, 6. Voorbereiding, 7. Uitwissing en 8. Ontkenning.

De boeren in Zuid-Afrika bevinden zich in fase 5, aldus Stanton.

Kort geleden had de minister van Landbouw, Lula Xingwana, gemeld dat de blanke boeren hun zwarte medewerkers beter moeten behandelen, ook al verklaart 93% van de zwarte medewerkers een gunstige relatie met de blanke boeren te hebben. De relatie tussen zwart en blank in Zuid-Afrika steeks complexer in mekaar dat het ANC wil doen geloven. De Afrikaners en de zwarten hebben een lange geschiedenis van samenwerking en zijn nog dagelijks nauw met elkaar betrokken om de productiviteit van het land hoog te houden. Vanuit het ANC wordt er echter voortdurend teruggegrepen naar koloniale stereotypen tussen blank en zwart en deze worden gebruikt om de post-apartheid zwarte jeugd te indoctrineren dat de blanken slecht en onbetrouwbaar zijn. Een groot deel van de zwarte opstandelingen is sowieso te jong om zich de apartheid te herinneren, maar juist deze generatie zorgt voor het meeste geweld. (Men vraagt zich af of het hoge misdaadcijfer onder de tweede generatie allochtonen in Europa niet op een soortgelijke manier verklaard kan worden als dat van de zwarte jeugd in Zuid-Afrika).

Vanwege de voortschrijdende ellende en uiterst onzekere toekomst, zoekt men naar een leiderfiguur, die belooft een einde te maken aan de ellende, iemand die hoop en vertrouwen inboezemt. Niemand in de overheid steekt echter een poot uit. De wanhoop wordt groter. In plaats van een leider, die zich ontfermt over het lot van zijn burgers, krijgen Zuid-Afrikanen te horen dat als het geweld ze niet bevalt, zij het land maar moeten verlaten. Dit zijn niet de woorden van een losgeslagen lakei in de regering of een ambtenaar onderaan de bureaucratie, maar van de minister van Veiligheid en Securiteit zelf, ene Charles Nquakula.

Leiders vanuit de eigen gelederen hebben niet veel politieke macht en kunnen zich niet adequaat mobiliseren tegen het geweld, vooral omdat de blanken te dun bevolkt zijn, te wijd verspreid over het land en nergens een meerderheidsgroep vormen. Dit veroorzaakt verdeeldheid onder het volk en de leiders kunnen geen duidelijk, eenvormig beleid voeren om tot actie over te gaan. Daarenboven hebben de Afrikaners de christelijke plicht, om te zorgen voor de anderen, met de paplepel ingelepeld gekregen. Om de zwarte bevolking helemaal aan haar lot over te laten en voor zichzelf op te staan, lijkt voor velen de enige logische uitweg, maar botst met de waarden die ze van huis uit gekregen hebben. Voor vele jaren bestond het beleid van de Nasionale Party erin om de anderen te helpen ontwikkelen. De NP is blijkbaar de enige politieke partij in de moderne geschiedenis geweest, die zendingwerk op de agenda had staan.

Het geweld, waarmee het NP bewind gekenmerkt werd, had veel te maken met de strijd tegen het communisme (en ipso facto tegen het ANC). Soldaten en politieagenten waren veelal onervaren en hadden weinig middelen om oplaaiend geweld behoorlijk in te dammen. Daarenboven was het net het doel van het ANC om Zuid-Afrika te destabiliseren en onregeerbaar te maken.

In The African Communist van 1963 (Vol. 2 nr. 2, Jan-Mar) staat:

In order to extend the gains of the revolution, particularly in the conditions of South Africa, the utmost vigilance must be exercised against those who would seek to organise counter-revolutionary plots, intrigues and sabotage, against all attempts to restore White colonialism and destroy democracy ... a vigorous and vigilant dictatorship must be maintained by the people against the former dominating and exploiting classes. Towards this end, the Party will propose the disbandment of the police and military forces maintained by white colonialism. A new people's militia and people's liberation army, composed of and led by trusted representatives of the people, must be created.

Enige staat, die met zulke revolutionaire oogmerken te maken heeft, doet er goed aan zulke elementen een halte toe te roepen. Indien de blanken zwichten voor deze agressie zouden zwichten, dan zouden zij als opgejaagd wild behandeld worden door de nieuwe machtshebbers. Eveneens zouden deze oogmerken de blanken enige rol van betekenis ontnemen om apartheid op een vreedzame manier te ontmantelen. Het hoort dus weinig mensen te verbazen dat zoveel blanken zich liever achter de apartheid schaarden. Landen ten noorden van Zuid-Afrika zoals Mozambique, dat in 1974 een marxistisch bewind kreeg, werden in ongekende armoede gestort waardoor zwarte Mozambikanen massaal probeerden om Zuid-Afrika binnen te komen. Het is erg ironisch dat de communisten apartheid als een misdaad tegen de mensheid hadden uitgeroepen, terwijl hun eigen onderdanen hun leven op het spel zetten om naar het land van de apartheid te vluchten.

Zuid-Afrika gaat nu steeds meer de stalinistische kant op. De moorden op de boeren blijven stijgen, het geweld in de steden stijgt navenant en Zuid-Afrika verkeert volgens de hoofdzakelijk zwarte vakbondsbeweging COSATU in de grootste ban van hongersnood in 150 jaar.

Het is de hoogste tijd om het zwijgen te verbreken. Nederland heeft jarenlang het ANC royaal gefinancierd en lijkt niet in staat de ware toedracht van de zaken te begrijpen. Alles wat het ANC zegt, wordt voor zoete koek opgegeten, op een klein aantal verschillen na, zoals het omstreden aidsbeleid van Mbeki. Het geweld in Zuid-Afrika wordt puur vanuit het apartheidsverleden verklaard, zonder te beseffen dat apartheid juist een manier was om te beschermen tegen stammenconflicten en een totalitaire heerschappij. Veel Europese landen reageren instemmend en ontkennen met name het probleem in de landbouw. Er moet actie komen, vooral vanuit Europa om de druk op de regering Mbeki te verhogen en een einde te maken aan de ellende. De kans bestaat dat Europa over Zuid-Afrika zwijgt om de minderheden in het eigen land niet te vervreemden. Men moet zich wel realiseren dat de situatie in Zuid-Afrika niet zonder de nodige nuances gegeneraliseerd kan worden naar allochtonen in Europa. Er zijn bepaalde overeenkomsten maar ook cruciale verschillen, met name in de demografische samenstelling en in de heersende cultuur.

Als men werkelijk fundamenteel een einde wil maken aan de eeuwige hongersnood en ellende in Afrika, dan is het belangrijk de blanke boeren zoveel mogelijk te beschermen. Zij hebben de oplossing in handen. Helaas is het verlangen naar onteigening groter dan het besef dat er morgen wellicht geen voedsel meer zal zijn. De ellende van Afrika is grotendeels een mentaliteitskwestie. De mentaliteit is niet bevorderlijk voor rijkdom onder de mensen van Afrika. Het is hier dat de verandering moet beginnen, tezamen met de cultuur die deze mentaliteit in stand houdt. Eveneens moet men zich realiseren dat het ANC jarenlang gebruik gemaakt heeft van het oproepen tot geweld en het onregeerbaar maken van Zuid-Afrika om de blanke regering op haar knieën te dwingen. Een organisatie, die jarenlang zulke middelen gebruikt heeft, kan onmogelijk bij politieke toetreding opeens gaan praten over vrede en democratie, vooral niet als “Kill the Boer, Kill the White” hun motto is. Dan nog niet te vergeten dat het ANC met de stembusgang gefraudeerd heeft tijdens de eerste twee verkiezingen. Er is niets democratisch aan Zuid-Afrika. Misschien alleen de grondwet, maar als de regering de bepalingen in de grondwet niet nakomt, en zelfs niet eens meer naar de rechter luistert om dat wel te doen, is het duidelijk dat Zuid-Afrika hard op weg is naar dezelfde ellende als elders in Zuid-Afrika.

Waar Moskou en St. Petersburg destijds de centra waren van de Bolsjewistische Revolutie, die een einde wilde maken aan standenverschillen, zullen Kaapstad en Pretoria wellicht de centra zijn, waarin het nieuwe Bolsjewisme, gebaseerd op ras, zich zal afspelen. Vanwege de miljoenen doden, die veroorzaakt worden door zulke revoluties, moet er een manier bedacht worden om dit te stoppen. Op een klein groepje wereldvreemde intellectuelen na, is niemand hierbij gebaat.

Hoe sneller hier iets aan kan veranderen, hoe meer levens er kunnen gered worden. Verdriet bij het verliezen van een kind, kan alleen een beetje dragelijk gemaakt worden als het niet voor niets geweest is.

Joseph Secrève
Den Haag

Stam-kultuur vernietig SA

Geskryf deur Vlad du Plessis

Sondag, 15 Junie 2008

Een van die hoofartikels in verlede Sondag se Rapport eindig met die sin: “Suid-Afrika is in die grootste bestaanskrisis sedert 1994 – en leierloos”. Hierdie is vir seker een van die meer relevante stellings wat uit die Media24-stal in ‘n lang tyd gekom het. Hoewel die artikel die situasie in die land reg opsom, toon dit net so min begrip vir die toedrag as almal wat tot die Suid-Afrikaanse liberale dampkring behoort.

Regdeur die liberale denkskool word daar toenemend gehoop dat “nuwe leierskap” die land uit sy krisis sal ruk. Sommiges soos Tim du Plessis reken ‘n verkiesing sal ons op ‘n ander koers plaas terwyl ander, soos Koos Kombuis, glo dat die herlewing van ‘n soort UDF-beweging die land in die regte rigting sal stuur. In die algemeen heers die geloof dat die een of ander vernuwing by die uitvoerende arm van die staat Suid-Afrika en spesifiek die konsep “Nuwe Suid-Afrika” weer op die sukses-pad gaan plaas.

Die gebrek aan insig in die Suid-Afrikaanse werklikheid en daarby die Afrika-werklikheid word vertoon deur die geloof in die hedendaagse post-apartheidsbestel sowel as die relatiewe “sukses” daarvan tot onlangs. Om te glo dat die Nuwe Suid-Afrika ‘n sukses kan wees, vereis dat mens glo dat die liberale demokrasie binne die Afrika-verband kan funksioneer. Om te glo dat die Nuwe Suid-Afrika tot onlangs ‘n suksesverhaal was, is om te ontken dat die land op die momentum van die staat-struktuur wat deur die jare van blanke regering neergelê is, gestu was en dat dit net kon werk solank daardie struktuur nog volgens Westerse logika bly funksioneer het. Dit ontken dat die transformasie-ideologie hierdie struktuur van ‘n nuwe logika sou voorsien en dat die nuwe staat, in daardie sin, dus getransformeer word/is.

Volgens die nuwe logika is die staat wel suksesvol, al is dit nie volgens die norme van Westerse sukses nie. In ‘n bestel en kultuur waar meriete nie tel nie en waar individuele verantwoordbaarheid nie vooropgestel word nie, moet daar noodwendig ander uitkomstes verwag word. Die moderne staat wat Suid-Afrika geword het kon alleen volgens die riglyne van ‘n beskawing ontwikkel wat ‘n bepaalde peil van rasionele kulturele ontwikkeling bereik het. Dit is my mening dat die Afrika-kultuur nie oor die meganismes beskik om dié tipe rasionaliteit, wat die funksionering van ‘n modern staat vereis, vol te hou nie. Dit sal onvermydelik tot degenerasie en disintegrasie van die staat lei.

Volgens die liberale uitkyk is so ‘n oorweging op die minste rassisties. Dit is die probleem. Die liberalisme neem nie antropologiese getuienis betreffende die daarstelling van ‘n samelewings-bestel in ag nie. Volgens die liberalisme, maar ook sosialisme, moet die werklikheid begryp word in terme van die gelykheidsideaal. Individue beskik nie bloot oor gelyke regte nie, maar moet ook in alle opsigte gelyk raak of gelykgestel word.

Die sub-teks van die gelykheidsideaal is dat mense ook “dieselfde” is, soos die leuse van die Pretoriase stadsraad aan ons voorhou: “Tshwane – we are the same.” Antropologiese verskille tussen mense behels grootliks aksent-verskille wat hoogstens geringe nuanse-onderskeidings in waardes en gedrag meebring. Die moontlikheid dat kultuurverskille sulke dramatiese verskille mag meebring dat dit ook die samelewings-vorm of selfs beskawingspeil kan bepaal, mag eenvoudig nie oorweeg word nie. So ‘n oorweging sou outomaties die gelykheidsbeginsel in die gedrang bring. Indien dit die geval is, sal die gelykheidsideaal irrelevant wees en die samelewing wat daarvolgens ingerig word onhaalbaar wees, nie weens ‘n tydsgreep van swak leierskap nie, maar bloot omdat die einste samelewing nie daardie ideaal kán verwesenlik nie.

Dit verteenwoordig ‘n groteske krisis want dit sou beteken dat die bestel waarin die Afrikaner alle mag prysgegee het en waarin sy “ideologiese leierskap” hulself met oorgawe gewerp het – volgens dit wat Afrikaners as ‘n sukses kan beskou – misluk het. Die liberale denkers wat die postapartheid-Suid-Afrika in die vorige eeu bedink het, sou nie kon voorsien dat die liberale gedagte van multikulturalisme nie alleen in Suid-Afrika totaal sou misluk nie, maar dat dit ook in die geboorteplek van liberalisme, nl. Europa, in ‘n bestaanskrisis sou beland nie.

Die gebrek aan antropologiese begrip te midde van die huidige krisis staan sentraal by ons onvermoë en verlamming daarteenoor. Onlangs het Jaap Steyn na die pre-nasie-staat verwys waar die nie-politieke en nie-morele natuur-wesens gewoon het. Hierdie tipe eerlikheid is noodsaaklik om ons huidige situasie te verstaan. Die anargie wat ons vandag die “Nuwe Suid-Afrika” noem, is vir seker die resultaat van die Afrikaan wat nie eensklaps binne die moderne fenomeen van liberale demokrasie ‘n sinvolle beskawingsvorm kan daarstel nie. Alle pogings om by die skepping van so ‘n beskawing betrokke te wees, moet deur die katalisator van ver-afrikanisering of “transformasie” gaan. Dit is nie net ‘n ideologiese voorvereiste nie, maar ook ‘n praktiese een, want daarsonder sou daar geen deelname vir die Afrikaan in die bedeling wees nie. Daar kan egter geen deelname sonder die uitdrukking van kultuur plaasvind nie.

Die nasie-staat vereis die bestaan van individualiteit. ‘n Samelewing wat so geografies wyd en institusioneel gediversifiseerd soos die nasie-staat is, vereis dat die inwoners self verantwoordelikheid neem oor moraliteitskeuses. Die instellings wat die samelewing reël, kan nie daagliks by die inwoner se lewe ingryp nie, wat beteken dat die individu self moraliteit en dus ‘n wettige lewenstyl moet kan handhaaf. Die stam-kultuur daarenteenoor is institusioneel ongediversifiseer en die fisiese lewensruimte is nou en beperk. Die stamlid ontglip nooit aan die konstante inmenging van die gemeenskap of die ongediversifiseerde instellings nie. Deels omdat dit dus nie nodig is om self moralitietsbesluite te neem nie, maar ook deels omdat individualistiese gedrag in so ‘n noue bestaansvorm problematies kan raak, versaak die lid hierdie verantwoordelikheid grotendeels en dra dit aan sy sosiale omgewing oor.

Die Afrikaan moet sosiaal-sielkundig as stam-kultuurmens verstaan word. By die Westerling lê die morele lokus van kontrole, normaalweg, by die individu self. By die stam-verbonde mens lyk dit anders. In die stamverband verskuif die lokus meer na die kollektiewe bewussyn en selfs na die stamhoof. (Max Weber het uitvoerig geargumenteer dat die kollektiewe bewussyn help om moraliteit in stand te hou. Volgens Weber se begrip van samelweingsrasionalisering is dit redelik om te verstaan dat die kollektiewe bewussyn in stam-kultuurgemeenskappe ‘n baie sterker invloed sou uitoefen as in moderne samelewings soos die nasie-staat.) In stam-kultuurgemeenskappe bestaan merendeels ‘n eksterne lokus van morele kontrole wat slegs binne beperkte institusionele en geografiese vestigingsverband uitgeoefen kan word. Die ontwortelde stamlid kan dus nie morele ekwilibrium bereik binne ‘n samelewing wat institusioneel en ruimtelik nie vir ‘n eksterne lokus van kontrole voorsiening maak nie. Die stamlid moet vervang word deur ‘n moreel verantwoordbare individu binne die sosiaal losser en meer onpersoonlike vestigingspatrone van moderne verstedeliking. Indien hy dit nie kan doen nie, ontwikkel ‘n moraliteitskrisis.

In die stamverband bestaan die individu dus nie. Die individu kom eers tot stand wanneer die inwoner self die verantwoordelikheid van moraliteit opneem. Dit vereis dus ‘n hoër beskawingsvorm as die stam-kultuur. Die liberalisme behandel nogtans almal as individue. Die vraag is nou of mense binne een of twee geslagte vanaf stamlid tot individu kan vorder? Is die verwydering van die kraal en die stamhoof ‘n voldoende vereiste om van die verstedelikte Afrikaan ‘n moreel verantwoordbare individu te maak? Kan sy tradisionele sielkundige logika so vinnig ongedaan gemaak word? Kan die lokus van kontrole binne ‘n generasie of twee geïnternaliseer word? Ek wil argumenteer dat daar slegs negatief op elk van hierdie vrae beantwoord kan word.

Ek gaan verder om die voorafgaande te demonstreer: Indien die blote verwydering van die eksterne lokus van kontrole (nl. die stam en gepaardgaande kollektiewe bewussyn, die hoof ens.) geskied en nie onmiddellik deur ‘n interne lokus van kontrole vervang word nie, sal die premoderne mens vir seker in ‘n morele krisis verkeer. Verklaar dit waarom swart verstedeliking en misdaad onlosmaaklik verbind te blyk? Is dit waarom korrupsie op alle vlakke gedy en waarom geweld seëvier? Is dit die rede waarom geen Afrikastaat ‘n Westerse suksesverhaal is nie? Het die polisiestaat wat apartheid in sy latere jare geraak het tot groot mate kunsmatige orde in SA afgedwing? My gevoel is dat die antwoord op die voorafgaande vrae ‘n onbetwisbare “Ja” is. Die gedragsbepaler raak die uitvoerbare moontlikhede eerder as die morele moontlikhede. Moraliteit bestaan as’t ware nie meer nie, want die stam-mens het nie ‘n individu geword nie. Publieke teregstellings deur lokasie-inwoners kan ‘n voorbeeld wees van waar kollektiewe ingryp desperaat, hoewel te laat, uitgeoefen word, weens orde wat geheel en al hand uitruk.

Morele kontrole in die stam is direk tussen die lid en stam en daarby ook wederkerig. Die krisis van die stam-kultuur mens, binne die moderne samelewing, is nie alleen dat sy eie morele lokus van kontrole (nl. die stamverband) weg val en daarby sy morele aanspreeklikheid beëindig nie, maar ook dat die nuwe verstedelike sosiale omgewing nie op dieselfde wyse teenoor hom aanspreeklik is as wat in die stamverband was nie. Die probleem is net so erg wanneer mense wat nog nie ‘n morele kokus van kontrole geïnternaliseer het nie die bestuur van ‘n moderne staat oorneem. In hierdie geval verkeer die staat in ‘n krisis aangesien die leierskap dit-self nie aanspreeklik teenoor die burgers voel nie, aangesien daar geen direkte verhouding met die burgery, soos in die geval van stamverband, bestaan nie.

Om voort te hamer dat die NSA volgens die liberaal-demokratiese (en dus Westerse) model ‘n sukses sal word, d.m.v kosmetiese veranderinge soos nuwe leierskap is om die totale antropologiese struktuur van Suid Afrika te negeer. Hierdie droom wat konstant nagejaag word deur die liberale dampkring stuur die land bloot ‘n dieper krisis binne. Maar, miskien is hierdie krisis die nodige katalisator wat die liberale houvas op die land en op die Afrikaner sal breek. Miskien is die totale ineenstorting van die Nuwe Suid-Afrika noodsaaklik voordat dit deur ‘n sinvolle bedeling, wat die werklikhede van Afrika in ag neem, vervang kan word.

Die rol van groot kapitaal om die huidige bestel in stand te hou, mag egter nie geïgnoreer word nie. Enige omwenteling wat tot die finale ineenstorting van die huidige orde mag lei, skep die tipe onstabiliteit wat groot kapitaal sal wil vermy. Groot kapitaal het ‘n belang in die handhawing van die huidige bestel. Die Afrikaner kan nie bloot wag vir die huidige bestel om in duie te stort nie aangesien groot kapitaal se invloed aansienlik is en dus so ‘n ineenstorting ten volle sal probeer teenwerk deur die huidige bestel kunsmatig aan die gang te hou. Die Afrikaner sal aktief en selfs revolusionêr by die aftakeling van die huidige orde betrokke moet raak.